คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1518/2492

จำเลยซื้อซุงเหลี่ยมเนื้อไม้ 2.90 เมตรลูกบาศก์จากผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ตัดพันไม้ซึ่งผู้ขายเลื่อยปีกทำเป็นซุงเหลี่ยมก่อนเคลื่อนที่จากที่ทำไม้ การกระทำของผู้ขายเข้าข้อยกเว้นไม่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามมาตรา 50 ข้อ 1 พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 การที่จำเลยมีซุงเหลี่ยมรายนี้ไว้ในครอบครอง จึงไม่มีผิด

ความว่า จำเลยมีซุงเหลี่ยม ซึ่งจำเลยซื้อจากนายจ่วน ๆ เป็นผู้รับอนุญาตให้ตัดฟันไม้ตะเคียน นายจ่วนตัดฟันแล้วเลื่อยปักทำเป็นซุงก่อนเคลื่อนที่จากที่ทำไม้โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยมีซุลเป็นไม้แปรรูป เนื้อไม้ ๒.๔๓ ลูกบาศก์เมตร เป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของนายจ่วนเข้าข้อยกเว้น ไม่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามมาตรา ๕๐ ข้อ ๑ พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ การที่จำเลยมีซุงเหลี่ยมรายนี้ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ก็ไม่มีผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1518/2492 อัยยการระยอง โจทก์ นายบ้วนเที้ยม แซ่แต้ จำเลย