คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2492

โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลาง อ้างเหตุว่า เพราะเป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับเล่นการพะนัน ดังนี้ เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลยคนละ 50 บาท โจทก์จะฎีกาต่อไปไม่ได้ เพราะต้องด้วยข้อห้ามตามมาตรา 220 แห่ง ป.ม.วิ.อาญา (อ้างฎีกา 824/2490)

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันเล่นพะนันไพ่ผ่องไทย พะนันเอาทรัพย์สินกัน โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบของกลาง จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.การพะนัน ๒๔๗๘ มาตรา ๑๒ ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๕๙ ปรับคละ ๕๐ บาท ของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนเสื่อ และตะเกียงของกลางให้จำเลยไป นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาขอให้ริบเสื่อและตะเกียงของกลาง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาให้ริบของกลางอ้างเหตุว่า เป็นเครื่องมือใช้สำหรับเล่นการพะนันซึ่งเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลยคนละ ๕๐ บาท จะฎีกาต่อไปไม่ได้ ต้องด้วยข้อห้ามตามมาตรา ๒๒๐ ป.ม.วิ.อาญา จึงไม่รับฎีกาโจทก์ไว้พิจารณา ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2492 อัยยการประจำศาลจังหวัดปากพนัง โจทก์ นายฝาก รอดสีเพ็ง ที่ 1, นายเหลือ อินนวล ที่ 2, นายสิน คำทอง ที่ 36, นายจ้ง อินนวล ที่ 4 ล.