คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11/2493

เรือนที่ยกให้เป็นเรือนหอแก่คู่สมรสเมื่อแต่งงาน เป็นสินสมรสของคู่สมรส พินัยกรรม์ที่ไม่ลงวันที่ทำพินัยกรรม์ เป็นโมฆะ

โจทก์ฟ้องขอแบ่งทรัพย์มฤดกของนายรอด, นางจันทร์ จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ ข้อเท็จจริงได้ความว่าเรือนหลังพิพาทนายรอดนางจันทร์ เรียกเอาเงินมาจากนายอุ่น ๓๒๐ บาท แล้วยกเรือนนั้นให้เป็นเรือนหอระหว่างนายอุ่นกับจำเลย ที่ดินโฉนดที่ ๓๐๖๙ จำเลยอ้างว่านางจันทร์ทำพินัยกรรม์ให้จำเลย ที่ดินโฉนดที่ ๕๗๕ นางจันทร์ทำพินัยกรรม์ให้ทายาททุกคนปลูกเรือนอยู่ แต่พินัยกรรม์ไม่มีวันที่ทำพินัยกรรม์ ศาลชั้นต้นเห็นว่า พินัยกรรม์นั้นเป็นโมฆะให้แบ่งทรัพย์มฤดกตามส่วนโดยประมูลหรือขายทอดตลาด ให้หักค่าเรือนหอ ๓๒๐ บาท จากราคาเรือนให้จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า เรือนพิพาทบิดามารดายกให้จำเลยเป็นเรือนหอ จึงไม่ใช่มฤดก ส่วนพินัยกรรม์เป็นโมฆะ ที่ดินโฉนดที่ ๓๐๖๙ ได้แบ่งปันกันเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว นอกนั้นให้แบ่งกันตามส่วน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า เรือนพิพาทเป็นของนายอุ่นและจำเลย ไม่ใช่ทรัพย์มฤดกที่ดินโฉนดที่ ๓๐๖๙ ฟังไม่ได้ว่าได้ปกครองกันเป็นส่วนสัด นางจันทร์ยังถือเป็นสิทธิของตนจึงทำพินัยกรรม์ยกให้จำเลย แต่พินัยกรรม์เป็นโมฆะ พิพากษาแก้ฉะเพาะให้แบ่งปันที่ดินโฉนดที่ ๓๐๖๙ ตามศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11/2493 นางลับ วงศ์กำภู (หม้าย) นางพวง วงศ์กำภู โจทก์ นางลิ ดวงจิตร จำเลย