คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2493

หญิงที่ทำนาของบิดามารดามาก่อนแต่ได้รับโอนโฉนดใส่ชื่อตนเมื่อภายหลังได้กับสามี ดังนี้ถือว่าที่ดินนั้นเป็นสินสมรสและสินบริคนห์ หากภรรยาเอาไปโอนโดยสามีมิได้รู้เห็นยินยอมด้วยนิติกรรมเป็นโมฆียะ เมื่อสามีบอกล้างแล้วเป็นโมฆะ และสามีย่อมฟ้องทำลายสัญญาโอนได้

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับนางรวยเป็นสามีภริยากันมา ๓๐ ปีแล้ว เมื่อ ๒๐ ปีมานี้ อ.กับ พ. ได้ยกที่นาพิพาทมีโฉนดให้โจทก์กับนางรวย ต่อมานางรวยได้โอนขายนารายนี้ให้จำเลยเพียง ๕๐๐ บาทโดยสมยอมกัน โจทก์ไม่ได้รู้เห็นยินยอมและได้บอกล้างแล้ว ขอให้ทำลายนิติกรรม จำเลยต่อสู้หลายประการได้ความว่า นางรวยได้ทำนาพิพาทของบิดามารดามาก่อน บิดามารดานางรวยได้แยกโฉนดโอนใส่ชื่อนางรวยภายหลังที่ได้กับโจทก์ จำเลยเป็นผู้ที่นางรวยเอามาเลี้ยงแต่เล็ก ๆ และได้อยู่กับนางรวยจนบัดนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า ที่พิพาทเป็นสินสมรสและสินบริคนห์ระหว่างโจทก์และนางรวย ๆ เอาไปขายโดยมิได้รับความยินยอมจากโจทก์ เป็นโมฆียะ เมื่อโจทก์บอกล้างแล้วจึงเป็นโมฆะ ให้ทำลายสัญญาโอน คืนสู่ถานะเดิม จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่นางรวยทำนาในที่ดินของบิดามารดานั้น ไม่ได้ทำให้นางรวยได้กรรมสิทธิแต่อย่างไร นางรวยเพิ่งได้กรรมสิทธิ เมื่อโอนใส่ชื่อนางรวยในโฉนดอันเป็นเวลาภายหลังที่เป็นภรรยาโจทก์แล้ว ที่ดินนั้นเป็นสินสมรสและเป็นสินบริคนห์และวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า โจทก์ไม่ได้สละทิ้งนางรวย จำเลยได้รับโอนที่พิพาทจากนางรวยโดยไม่สุจริต เห็นพ้องบังกับศาลล่างทั้งสอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2493 นายอู๊ด เฉลิมพันธ์ โจทก์ นางเปลี่ยน บุญล้ำ ล.