คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2493

การที่ผู้ร้องสอดมิได้เสียค่าขึ้นศาลในศาลชั้นต้น ซึ่งจะถือว่าเป็นความผิดของผู้ร้องสอดไม่ถนัด ทั้งศาลชั้นต้นก็มิได้ทักท้วงอย่างใดกลับวินิจฉัยคดีให้ดังนี้ เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าผู้ร้องสอดมิได้เสียค่าขึ้นศาลมาก็ชอบที่จะสั่งเรียกค่าธรรมเนียมให้ถูกต้องแล้ววินิจฉัยคดีให้ถูกต้องจะอ้างว่าผู้ร้องสอดมิได้เสียค่าขึ้นศาลมาจึงไม่วินิจฉัยให้นั้น ยังไม่ถูกต้อง

โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นผู้มีสิทธิในห้างหุ้นส่วนของจำเลยตามสัญญา จำเลยปฏิเสธสัญญาและผู้ร้องสอดร้องสอดเข้ามาเป็นคู่ความเพื่อรักษาสิทธิและผลประโยชน์ของตน ว่าตนเป็นผู้มีสิทธิดีกว่าโจทก์ขอให้ยกฟ้องคงเสียแต่ค่าคำร้องมิได้เสียค่าขึ้นศาล ศาลชั้นต้นพิจารณาและวินิจฉัยคดีให้โดยตลอด แต่ศาลอุทธรณ์อ้างว่าผู้ร้องสอดมิได้เสียค่าขึ้นศาลสำหรับคำขอของตนจึงไม่วินิจฉัยในกรณีเกี่ยวกับผู้ร้องสอด ผู้ร้องสอดฎีกา ศาลฎีกาประชุมใหญ่ มีมติว่าการที่ผู้ร้องสอดมิได้เสียค่าขึ้นศาลในศาลชั้นต้นนี้จะถือว่าเป็นความผิดของผู้ร้องสอดที่เดียวไม่ถนัดนัก ในกรณีเช่นนี้ศาลอุทธรณ์ชอบที่จะสั่งเรียกค่าธรรมเนียมให้ถูกต้องแล้ววินิจฉัยแต่ในชั้นฎีกานี้ผู้ร้องสอดได้เสียค่าขึ้น ศาลในชั้นฎีกานี้ ผู้ร้องสอดได้เสียค่าขึ้นศาลในชั้นศาลชั้นต้นขึ้นมาแล้ว ก็ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะได้วินิจฉัยคำขอของผู้ร้องสอด เหตุนี้จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้ใหม่ ให้คืนค่าธรรมเนียมทั้งหมดในชั้นฎีกาแก่โจทก์และผู้ร้องสอด (เว้นแต่ค่าธรรมเนียมที่ผู้ร้องสอดเสียสำหรับศาลชั้นต้น) ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2493 นายหงันจ่ายตี๋ งานทวี โจทก์ นายเอี๋ยวซุยต๋อง แซ่เอี๋ยว ล. นายตันเซ่งเงียบ แซ่ตัน ผู้ร้องสอด