คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1857/2493

พ.ร.บ.การพนัน 2478 มาตรา 10 วรรค 2 นั้นเป็นบทบัญญัติให้อำนาจศาลใช้ดุลยพินิจจะริบเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นหรือไม่ริบก็ได้ หาใช่เป็นบทบังคับให้ต้องริบเสมอไปไม่ (อ้างฎีกาที่ 178/2493)

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพนันส่วนตะเกียงและเสื่อของกลางให้คืนเจ้าของของกลางนอกนั้นริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบเสื่อและตะเกียง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ริบเสื่อตะเกียงของกลางเห็นว่า เป็นแต่เพียงใช้เป็นแสงสว่างในการเล่นเท่านั้นไม่เป็นสิ่งที่ควรริบ โจทก์ฎีกาขอให้ริบตะเกียง ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ. การพนัน พ.ศ. ๒๔๗๘ มาตรา ๑๐ วรรค ๒ ซึ่งบัญญัติว่า "เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นนั้น ให้ศาลมีอำนาจริบได้ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา" นั้นเป็นบทบัญญัติให้อำนาจศาลใช้ดุลยพินิจจะริบหรือไม่ริบก็ได้ หาใช่เป็นบทบังคับให้ต้องริบเสมอไปไม่ ดังมีตัวอย่างฎีกาที่ ๑๗๘/๒๔๙๓ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1857/2493 อัยการประจำศาลจังหวัดกบินทบุรี โจทก์ นายทองดี บุญช่วย ที่1, นายสำราญ กองกิ่ง ที่2, นายหลอด พุเพา ที่3, นายยัง พระสีสุก ที่4, นายกี ขุนจง ที่ 5 ล.