คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2495

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249 แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 251 และศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องก็ตาม โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ขอให้ศาลฎีกาพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249 ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙. ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตาย จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ ศาลฎีการับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ และพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ฯลฯ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2495 พนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ด โจทก์ นายเจริญ ทิมา จำเลย