คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235/2496

จำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ว่า ไม่ได้กู้ และกล่าวต่อไปว่า ถ้ามีสัญญากู้จริง โจทก์ทำขึ้นเพื่อฉ้อโกงจำเลย โดย โจทก์เอาสัญญาให้จำเลยเซ็น และไปกรอกข้อความเอาโดยลำพัง ดังนี้จำเลยย่อมมีอำนาจสืบพยานตามที่ต่อสู้ได้ เพราะเป็นการสืบเพื่อทำลายล้างเอกสารทั้งฉะบับ.

โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยขายฝากที่สวนยางไว้แก่โจทก์ แล้วภายหลังขายขาดให้แก่โจทก์ แต่ใช้แบบพิพม์สัญญากู้เงินทำ ไว้ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยโอนขายสวนยางพิพาทแก่โจทก์ ฯลฯ จำเลยปฏิเสธว่า มิได้ขายขาดให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยต่อสู้ส่วนในข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยจะสืบเปลี่ยนแปลงข้อความในเอก สารหมาย จ. ๑ มิได้นั้น จำเลยได้ให้การปฏิเสธว่า ไม่ได้กู้ และกล่าวต่อไปว่า ถ้ามีสัญญากู้จริงโจทก์ก็ทำขึ้นเพื่อฉ้อโกง จำเลย โดยโจทก์เอาสัญญาให้เซ็น และไปกรอกข้อความเอาโดยลำพัง ตามคำให้การจำเลยเช่นนี้ จำเลยย่อมมีอำนาจสืบ พยานได้ เพราะเป็นการสืบเพื่อทำลายล้างเอกสารทั้งฉะบับ ไม่ขัดต่อ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๙๔ แต่อย่างใด. จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235/2496 นายแทน ค้าผล โจทก์ นายแหร่ม เขียวมรกต จำเลย