คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1733/2492

ที่จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาประนีประนอมเดิมเลิกกันไป โดยทำสัญญาประนีประนอมขึ้นใหม่นั้น ไม่ใช่ขอสืบเปลี่ยนแปลงแก้ไขสัญญาเดิม ยกขึ้นต่อสู้ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งได้ทำไว้กับนายอาจ โดยไม่ยอมมอบการปกครอง และจัดการเกี่ยวกับที่ดินให้กับโจทก์เพื่อปกครองเลี้ยงดูบุตร 4 คนของจำเลย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดิน จำเลยให้การว่า จำเลยกับนายอาจและโจทก์ได้แสดงเจตนาร่วมกันให้เลิกสัญญาทำกันไว้นั้นเสียตกลงกันใหม่ว่า ให้จำเลยเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์และที่ดิน ศาลชั้นต้นงดสืบพยาน พิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาประนีประนอมยอมความตามที่โจทก์อ้างนั้นได้เลิกกันไป และได้ตกลงกันใหม่ จึงควรฟังพยานโจทก์จำเลยต่อไปไม่ใช่เป็นการสืบพยานเปลี่ยนแปลงแก้ไขสัญญาเดิม อ้างฎีกาที่ 629/2480 พิพากษายก ให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาใหม่ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยต่อสู้ว่าสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์อ้างว่ามีสิทธิฟ้องคดีนั้น ได้ถูกยกเลิกเสียแล้ว และมีการตกลงเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความกันขึ้นใหม่ ไม่ใช่ขอสืบเปลี่ยนแปลงแก้ไขหนังสือสัญญา จำเลยกล่าวยกขึ้นต่อสู้คดีได้ตามนัยคำพิพากษาฎีกาดังกล่าว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1733/2492 นายสำอาง แดงศิริ โจทก์ นางพยอม พุฒรัตน์ จำเลย