คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2496

ขายสุราให้ผู้อื่นไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ ซึ่งเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.สุรา 2493 มาตรา 40 นั้น เมื่อปรากฎว่า สุราของกลางได้ขายและกรรมสิทธิตกเป็นของผู้ซื้อแล้ว ทั้งผู้ซื้อก็ไม่ได้รู้เห็นในการกระทำผิด ของผู้ขายแล้ว ศาลก็ย่อมไม่ริบสุราของกลางนั้น./

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายสุราซึ่งทำในราชอาณาจักรให้แก่นายทัง มานะบุตร โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพ สามิตต์ ขอให้ลงโทษ. จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง พิพากษาปรับจำเลย ๑๕๐ บาทตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๔๐ ส่วน สุราของกลางปรากฏว่า จำเลยได้ขายให้นายทัง และกรรมสิทธิเปลี่ยนไปเป็นของนายทังแล้ว ตามกฎหมาย นายทังมิได้ เป็นจำเลยด้วย จึงไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่าสุรารายนี้จำเลยได้ขายให้แก่นายทัง และกรรมสิทธิตกเป็นของนายทังแล้ว ทั้งตามข้อเท็จจริง ก็ไม่ปรากฎว่า นายทังได้รู้เห็นในการกระทำผิดของจำเลย ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ริบสุรา ชอบแล้ว. คงพิพากษายืน./ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2496 อัยการจังหวัดอุบลราชธานี โจทก์ นายพิชัย โกศัลวิตร์ จำเลย