คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2496
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยพ้นผิดในความผิดบางข้อหา และลงโทษในความผิดที่เหลือ โดยกำหนดโทษที่เบากว่าศาลชั้นต้น ถือเป็นการแก้ที่มากพอที่จะฎีกาข้อเท็จจริงได้
ย่อคำพิพากษา
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 142 - 268, 270 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ว่า ผิดแต่เพียงมาตรา 268 - 270 เท่านั้น ไม่ผิดมาตรา 142 ด้วย และแก้โทษมาเป็นจำคุก 1 ปี และให้รอการลง
อาญาไว้ ดังนี้ ถือว่าเป็นการแก้มาก ฎีกาข้อเท็จจริงได้./
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานแกล้งจับ และทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒,๒๖๘,๒๗๐ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่า ข้อแกล้งจับยังฟังไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกคนละ ๑ ปีตามมาตรา ๒๖๘,๒๗๐ และสำหรับ จำเลยที่ ๒ ให้รอการลงอาญาไว้.
โจทก์ฎีกา.
ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์แก้ศาลชั้นต้นในตัวบทด้วย แม้จะแก้กำหนดโทษจำคุกจาก ๓ ปี ลงมาเหลือเพียง ๑ ปร และ รอการลงอาญา ก็เป็นการแก้มาก โจทก์ฎีกาได้.
ส่วนข้อเท็จจริง คงฟังตามศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน./
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2496
อัยการนครสวรรค์ โจทก์
นายเฉย โพธิ์ศรี ที่ 1, นายสวรรค์ ฟูศิลป์ ที่ 2 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการนครสวรรค์ · จำเลย - นายเฉย โพธิ์ศรี ที่ 1, นายสวรรค์ ฟูศิลป์ ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ตุลยพากย์ - ธรรมบัณฑิต · ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายสวัสดิ์ พาณิชอัตรา · ศาลอุทธรณ์ - หลวงบริรักษ์จรรยาวัตร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา