คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 209/2497

ในคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากสามีภริยากัน จำเลยฎีกาแต่ในระหว่างฎีกานั้น จำเลยถึงแก่กรรมลง ดังนี้ ศาลฎีกาก็มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีได้ ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 132 ( 3 )

คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากัน จำเลยฎีกา ในระหว่างฎีกาจำเลยตาย ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีนี้ เป็นเรื่องเฉพาะตัว ฉะนั้นความตายของจำเลยย่อมทำให้คดีนี้ ไม่มีประโยชน์ ในอันที่จะต้องพิจารณาต่อไปจึงให้จำหน่ายคดีนี้เสียจากสารบบความตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๓๒ ( ๓ ) ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 209/2497 หม่อมหลวงหญิงมาลินี ปราโมช โจทก์ นายจำลอง โฆษะโยธิน จำเลย