คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 210/2504

การขอยื่นบัญชีพยายาฝ่ายฝืนกฎหมายหากไม่ทำให้คู่ความอีกฝ่ายเสียเปรียบศาลควรอนุญาต

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุก ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองเหนือที่พิพาทห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้อง กับให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของจำเลย ได้มาโดยครอบครองปรปักษ์ ชั้นพิจารณา เมื่อสืบพยานโจทก์ไปแล้วเหลือปากสุดท้าย จำเลยยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยาน อ้างว่าพลั้งเผลอเพราะเข้าใจประเด็นที่ศาลชี้สองสถานผิดไป ศาลชั้นต้นไม่อนุญาต ให้งดสืบพยาน พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้อง กับให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหาย จำเลยอุทธรณ์ขอให้สั่งศาลชั้นต้นรับบัญชีระบุพยานของจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นรับบัญชีระบุพยานจำเลย แล้วสืบพยานจำเลยต่อไปและพิพากษาใหม่ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยมิได้ยื่นบัญชีระบุพยานเพราะความหลงลืมโดยแท้ มิใช่เป็นเพราะจำเลยมีเจตนาจงใจไม่ยื่นโดยมีเลห์เหลี่ยมประการใดและที่จำเลยขอยื่นบัญชีพยานนี้ ก็ไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบ ศาลฎีกาเห็นว่า เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ควรรับบัญชีพยานของจำเลย ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 210/2504 ขุนอนันตคีรี โจทก์ นางหนุ้ยนุ้ย ทองปาน ที่ 1 นายนาก ทองปาน ที่ 2 นายกอง ทองปาน ที่ 3 นายแก้ ทองปาน ที่ 4 นายแจ้ง ทองเฝือ ที่ 5 จำเลย