คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 226/2504

จำเลยขอให้ศาลชี้ขาดข้อกฎหมายเบื้องต้นว่าฟ้องเคลือบคลุมหรือไม่ หากศาลชั้นต้นสั่งว่าฟ้องไม่เคลือบคลุม คำสั่งเช่นนี้เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาไม่ได้

โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยอ้างเหตุมูลละเมิด จำเลยต่อสู้หลายประการ และว่าฟ้องเคลือบคลุม จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้นที่จำเลยต่อสู้ไว้ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยอุทธรณ์คำสั่งว่า ฟ้องเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การชี้ขาดข้อกฎหมายเบื้องต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔ นั้น กฎหมายมุ่งหมายถึงการวินิจฉัยให้เป็นคุณแก่คู่ความฝ่ายที่ยกปัญหาข้อกฎหมายขึ้นอ้าง เมื่อศาลเห็นว่า ถ้าวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาที่กล่าวแล้ว โดยทำเป็นคำพิพากษาหรือคำสั่งแล้วแต่กรณี เช่นนี้ คู่ความอุทธรณ์ฎีกาได้ ตามมาตรา ๒๒๗,๒๒๘ สำหรับคดีนี้ศาลมิได้วินิจฉัยคำร้องให้เป็นคุณแก่จำเลยแต่ประการใดเลย จึงไม่ใช่เป็นการชี้จาดข้อกฎหมายเบื้องต้น หาเป็นคำสั่งธรรมดาระหว่างพิจารณาเท่านั้น จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาไม่ได้ ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 226/2504 นายเม่ง เพ็ชรรัตน์ โดยตนเองและผู้รับมอบอำนาจของนายเรี่ยม ชุมจิตร์ นาย มุ้ย วารินสอาด นายพลัด คงกลัด นายคุ้ย แซ่ยับ นายวงษ์ พรหมการ และนาย คล้าย คงฤทธิ์ โจทก์ นายชัยยศ งานทวี ที่ 1 นายเกี้ยนเฉ้ง มธุรส ที่ 2 จำเลย