คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 434/2504

สัญญาจ้างว่าความ ไม่จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือก็ใช้ได้

โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าจ้างว่าความจากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ผิดสัญญา ศาลชั้นต้นชี้สองสถานแล้วเห็นว่าสัญญาจ้างความเอกสาร จ.๑ ที่โจทก์ยื่นต่อศาล เป็นสัญญาจ้างทำของ ซึ่งจะต้องปิดอากรแสตมป์ แต่เอกสาร จ.๑ ที่โจทก์อ้างนี้มิได้ปิดอากรแสตมป์ จึงใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ โจทก์ไม่มีทางชนะคดี พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญาจ้างว่าความ แม้ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ก็ฟ้องร้องและนำพยานหลักฐานเข้าสืบได้ และตามคำแถลงของโจทก์ก็หาใช่ติดใจอ้างเฉพาะเอกสาร จ.๑ เป็นหลักฐานเท่านั้นไม่ จึงให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานหลักฐานของคู่ความต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนี้ตามฟ้องของโจทก์นั้น โจทก์อ้างนำพยานบุคคลหรือพยานหลักฐานอื่นมาสืบได้ ไม่ต้องห้ามตามกฎหมาย และเมื่อดูคำแถลงของคู่ความแล้วจะเห็นได้ว่า โจทก์มิใช่จะอ้างเอกสาร จ. ๑ เป็นพยานอย่างเดียว โดยไม่ติดใจสืบพยานอื่นคดีจึงสมควรให้คู่ความมีโอกาสดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานต่อไป พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 434/2504 นายพงษ์ ณ หนองคาย โจทก์ นางทองพูน สลับสี จำเลย