คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1899/2505
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนัน แม้โดยสภาพจะใช้สำหรับรอง แต่หากผู้เล่นนำมาใช้ในการเล่นการพนันแล้ว ก็อาจเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันได้ และศาลมีอำนาจริบได้ตามกฎหมาย แต่จะริบหรือไม่ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาล.
ย่อคำพิพากษา
1. เสื่อปรือที่ใช้รองโขกโบกจะเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นพนันตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 วรรค 2 หรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย
2. เสื่อปรือแม้โดยสภาพจะใช้สำหรับรองก็จริง แต่ถ้าผู้เล่นพนันได้นำมาใช้ในการเล่นพนันแล้ว เสื่อหรือก็อาจเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นพนันได้
3. ในกรณีที่โจทก์บรรยายในฟ้องว่า เสื่อปรือของกลางใช้สำหรับรองโขกโบกเป้นเครื่องมือที่จำเลยใช้เล่นพนันและจับได้ในวงเล่น จำเลยก็รับสารภาพแปลได้ว่าจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลมีอำนาจที่จะริบในฐานะที่เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 วรรค 2 การริบหรือไม่อยู่ในดุลพินิจของศาล แต่พิเคราะห์ดูพฤติการณ์ที่ปรากฏในคดีแล้วเห็นไม่ควรริบ ก็สั่งไม่ริบได้
(ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 35/2505)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยให้การรับสารภาพ
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ แต่ไม่ริบเสื่อปรือ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อ้างว่าเสื่อปรือเป็นเพียงเครื่องมือหรือทรัพย์สินที่ใช้รอง หาใช่เครื่องมือหรือทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นพนันโดยเฉพาะไม่
โจทก์ฎีกาให้ริบเสื่อปรือ
ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เสื่อปรือที่จำเลยใช้รองโขกโบกจะเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นพนันตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. ๒๔๗๘ มาตรา ๑๐ วรรค ๒ หรือไม่ เป็นข้อกฎหมาย และวินิจฉัยต่อไปว่า เสื่อปรือนี้แม้โดยสภาพจะใช้สำหรับรองดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ก็จริงอยู่ แต่ถ้าผู้เล่นพนันได้นำมาใช่ในการเล่นพนันแล้ว เสื่อปรือก็อาจเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นพนันได้
คดีนี้โจทก์บรรยายข้อเท็จจริงมาในฟ้องว่า เสื่อปรือของกลางใช้สำหรับรองโขกโบกเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้ในการเล่นพนัน ทั้งจับได้ในวงเล่น จำเลยให้การว่า "ขอรับสารภาพความผิดเป็นจริงดังโจทก์ฟ้อง" ซึ่งพอแปลความหมายได้ว่าจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลจึงมีอำนาจที่จะริบเสื่อปรือได้ในฐานะที่เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. ๒๔๗๘ มาตรา ๑๐ วรรค ๒ ตามที่โจทก์อ้างมา ซึ่งควรจะริบหรือไม่นี้ อยู่ในดุลพินิจของศาล เมื่อได้พิเคราะห์พฤติการณ์เท่าที่ปรากฏในคดีแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่ายังไม่มีเหตุสมควรที่จะริบเสื่อปรือของกลางรายนี้
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1899/2505
อัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียว โจทก์
นายผั่น เรืองเจริญ กับพวกรวม 4 คน จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียว · จำเลย - นายผั่น เรืองเจริญ กับพวกรวม 4 คน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ยง เหลืองรังษี · ประมูล สุวรรณศร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดภูเขียว - นายวิจิตร หิรัญรัศ · ศาลอุทธรณ์ - นายพร สุขารมณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา