คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1009/2507

โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาชอบที่จะยึดทรัพย์อันเป็นสินสมรสของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษามาขายใช้หนี้ตามคำพิพากษาได้โดยไม่จำเป็นต้องฟ้องภริยาของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นจำเลยให้ร่วมรับผิดในหนี้รายนั้นก่อน เพราะเป็นการยึดทรัพย์ของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาโดยตรง (อ้างฎีกาที่ 926/2503)

โจทก์เจ้าหนี้ตามคำพิพากษานำยึดสวนมะพร้าว ๑ แปลงกับเรือนพิพาทอ้างว่าเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินใช้หนี้โจทก์ตามคำพิพากษา นายหรั่ง พรหมสวัสดิ์ร้องขัดทรัพย์อ้างว่าที่ดินสวนกับเรือนที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องโดยซื้อมาจากนางพร้อมมารดาโดยสุจริต และเสียค่าตอบแทน ทรัพย์พิพาทเป็นสินเดิมและสินส่วนตัวของนางพร้อม ๆ ได้หย่ากับจำเลยแล้ว หนี้ที่โจทก์ฟ้องไม่ใช่หนี้ร่วม ทั้งนางพร้อมก็มิได้ถูกฟ้องให้รับผิดในหนี้รายนี้ ขอให้เพิกถอนการยึด โจทก์ให้การว่า นางพร้อมเป็นภริยาจำเลย หนี้รายนี้เป็นหนี้ร่วม จำเลยกับนางพร้อมมีหนี้สินล้นพ้นตัว สมยอมทำการหย่าและแบ่งทรัพย์กันเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ ทรัพย์พิพาทเป็นสินสมรส การโอนเป็นการไม่สุจริตหรือเจ้าหนี้ ่เป็นทางให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ ศาลชั้นต้นฟังว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับนางพร้อม และหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นหนี้ร่วมระหว่างจำเลยกับนางพร้อม จำเลยกับนางพร้อมหย่ากันเพื่อแบ่งทรัพย์หนีเจ้าหนี้ การโอนทรัพย์พิพาทให้ผู้ร้องเป็นการไม่สุจริต ทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ ให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ว่า การรับโอนของผู้ร้องเป็นไปโดยสุจริต โจทก์จะยึดทรัพย์รายนี้โดยไม่ฟ้องนางพร้อมให้รับผิดเสียก่อนไม่ได้ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า การโอนเป็นไปโดยไม่สุจริต ทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ ข้อที่ว่าโจทก์นำยึดโดยไม่ฟ้องนางพร้อมเสียก่อนไม่ต้องวินิจฉัย และข้อที่ว่าเป็นหนี้ร่วมระหว่างจำเลยกับนางพร้อมหรือไม่ ก็ไม่ต้องวินิจฉัย พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับนางพร้อม และการโอนทรัพย์รายนี้เป็นการกระทำที่สมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริต เป็นทางที่ให้เจ้าหนี้ของจำเลยเสียเปรียบ โจทก์เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอให้เพิกถอนได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๒๓๗ โดยไม่ต้องให้โจทก์ไปฟ้องทำลายการโอนเสียก่อนได้ (อ้างฎีกาที่ ๑๑๕๑-๑๑๕๒/๒๕๐๓) เมื่อนิติกรรมไร้ผล ทรัพย์พิพาทก็ยังคงเป็นสินสมรสอันเป็นสินบริคณห์ที่จำเลยมีส่วนได้รวมอยู่ด้วย โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาก็ชอบที่จะยึดมาขายใช้หนี้ตนได้โดยไม่จำเป็นต้องฟ้องนางพร้อมภรรยาเป็นจำเลยให้ร่วมรับผิดในหนี้รายนี้ก่อน เพราะเป็นการยึดทรัพย์ของจำเลยโดยตรงตามนัยฎีกาที่ ๙๒๘/๒๕๐๓ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1009/2507 นายขอม ทองอยู่ โจทก์ นายแดง ภิรมย์พานิช ล. นายหรั่ง พรหมสวัสดิ์ ผู้ร้อง