คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6/2508

ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยเพียงคนละไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ริบของกลางบางส่วน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้คืนของกลางทั้งหมดนั้น การริบของกลางก็จัดเป็นโทษชนิดหนึ่ง จึงต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจเล่นการพนันบิลเลียดอันเป็นการพนันประเภท ข. อันดับ ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ พนันเอาทรัพย์สินกันโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าสำนัก ขอให้ลงโทษและริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับและริบของกลางบางส่วน จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ขอไม่ให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้คืนของกลางแก่จำเลย โจทก์ฎีกาว่า ความร้ายรงแห่งการกระทำผิดของจำเลยมีมาก ควรริบของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยแต่เพียงคนละไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ริบของกลางบางส่วน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้คืนของกลางทั้งหมดแก่จำเลย การริบของกลางก็จัดเป็นโทษชนิดหนึ่ง ฉะนั้น คดีจึงเข้าอยู่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๐ ซึ่งห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6/2508 อัยการจังหวัดตรัง โจทก์ นายซุ่น สุรินทร์รัตน์ กับพวกรวม ๗ คน จำเลย