คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1688/2512

ในการอายัดเงินชั่วคราวก่อนพิพากษา ศาลชั้นต้นได้ส่งหมายอายัดถึงจำเลย และลูกหนี้ของจำเลย ห้ามไม่ให้ลูกหนี้ของจำเลยชำระเงินแก่จำเลย และลูกหนี้ของจำเลยก็ได้ทราบคำสั่งอายัดของศาลแล้ว แม้ลูกหนี้ของจำเลยจะมิได้แจ้งมายังศาลว่าอายัดได้หรือไม่มีเงินของจำเลยอยู่จริงหรือไม่ และทั้งไม่ได้ส่งเงินที่อายัดมายังศาลตามหมายอายัดก็ตามก็ต้องถือว่าได้มีการอายัดไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะไม่ปรากฏว่าลูกหนี้จำเลยหรือจำเลยได้โต้แย้งคัดค้านคำสั่งอายัดชั่วคราวของศาลแต่ประการใด ฉะนั้น เมื่อศาลมีคำสั่งให้ถอนการอายัดดังกล่าว โจทก์จึงต้องเสียค่าธรรมเนียมถอนการอายัดตามตาราง 5(4) ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

คดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขออายัดทรัพย์ชั่วคราวของจำเลยซึ่งมีอยู่ในกรมทางหลวงแผ่นดิน และศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งให้อายัด โดยมีคำสั่งห้ามมิได้กรมทางหลวงแผ่นดินจ่ายเงิน ๘๐,๐๐๐บาท แก่จำเลย และห้ามมิให้จำเลยจำหน่ายสิทธิเรียกร้อง ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง จึงได้มีคำสั่งให้ถอนการอายัดชั่วคราวนี้ และให้โจทก์เสียค่าธรรมเนียมถอนการอายัดภายใน ๗ วัน มิฉะนั้นให้เบิกจ่ายเงินจากเงินที่โจทก์เสียค่าธรรมเนียมถอนอายัดภายใน ๗ วัน มิฉะนั้นให้เบิกจ่ายเงินที่โจทก์วางประกันความเสียหายไว้ โจทก์อุทธรณ์ว่า เรื่องนี้มิได้มีการอายัดเงินกันไว้จริงตามหมายอายัด โจทก์จึงไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมถอนการอายัด ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การอายัดชั่วคราวสมบูรณ์และชอบด้วยกฎหมายแล้วโจทก์จึงต้องเสียค่าธรรมเนียมถอนการอายัดร้อยละหนึ่งของเงิน ๘๐,๐๐๐ บาท พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การอายัดชั่วคราวรายนี้ ศาลชั้นต้นได้ส่งหมายอายัดถึงจำเลยและลูกหนี้จองจำเลย คือ กรมทางหลวงแผ่นดิน ห้ามไม่ให้กรมทางหลวงแผ่นดินชำระเงินหรือส่งมอบทรัพย์สินให้แก่จำเลย และกรมทางหลวงแผ่นดินได้ทราบคำสั่งอายัดของศาลดังกล่าวนั้นแล้ว ฉะนั้น แม้กรมทางหลวงแผ่นดินจะมิได้แจ้งมายังศาลว่าอายัดได้หรือไม่มีเงินของบริษัทจำเลยอยู่จริงหรือไม่ และทั้งไม่ได้ส่งเงินที่อายัดมายังศาลตามหมายอายัด ก็ต้องถือว่าเรื่องนี้ได้มีการอายัดไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะไม่ปรากฏตามสำนวนว่ากรมทางหลวงแผ่นดินก็ดีหรือจำเลยก็ดีได้แย้งคัดค้านคำสั่งอายัดชั่วคราวของศาล แต่ประการใด ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์เสียค่าธรรมเนียมถอนการอายัดร้อยละหนึ่งของเงิน ๘๐,๐๐๐ บาท ตามตาราง ๕(๔) ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความแพ่งที่แก้ไขเพิ่มเติมตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๓๓ จึงเป็นการชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1688/2512 นายเอื้อ ช่อชูวงศ์ โจทก์ บริษัทมาเอด้าก่อสร้าง จำกัด หรือมาเอด้าคอนสตรัคชั่น จำกัด โดยนายเซกิโน ผู้จัดการ หรือ นายโจ ไดคูฮารา ผู้มีอำนาจทำการแทน จำเลย