คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2085/2517

การที่จำเลยมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย และได้บังอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษดังกล่าวนั้น เป็นการกระทำความผิดกรรมเดียว มิใช่เป็นความผิดสองกรรม

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนหนัก ๙.๗๗ กรัม ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย และจำเลยบังอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษดังกล่าวให้แก่ผู้มีชื่อด้วย ทั้งนี้ โดยมิใช่เพื่อประโยชน์ในราชการโดยไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี และโดยฝ่าฝืนพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ, ๒๐ ตรี พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔, ๖, ๗, ๑๒ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย โดยไม่ได้รับอนุญาต และมีความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนของกลางตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ตรี, (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ อันเป็นความผิดสองกรรมให้จำคุกกรรมละ ๕ ปี รวมจำคุกจำเลย ๑๐ ปี จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๕ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว เป็นความผิดต่อกฎหมายบทเดียวกัน พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ แต่กรรมเดียว จำคุก ๕ ปี ลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๒ ปี ๖ เดือน ของกลางริบ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าที่จำเลยบังอาจมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองของจำเลยก็โดยเจตนาจะจำหน่าย และเฮโรอีนที่จำเลยจำหน่ายให้แก่ผู้มีชื่อก็คือเฮโรอีนของกลางที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่ายนั่นเอง มิใช่เอาเฮโรอีนอื่นมาจำหน่าย การกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวกัน มิใช่เป็นความผิดสองกรรม พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2085/2517 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายเต็ก แซ่ปึง จำเลย