คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 716/2519

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 4 เดือน 15 วัน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำคุกไปเลย ดังนี้ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2517 มาตรา 6

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๐, ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕, ๘๓ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา ๓๖๕ ซึ่งเป็นบทหนัก ลดมาตราส่วนโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๕, ๗๖ คนละกึ่งหนึ่ง แล้วลดโทษตามมาตรา ๗๘ อีกคนละกึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยคนละ ๔ เดือน ๑๕ วัน จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ไว้มีกำหนด ๓ ปี โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๑๗ พิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 716/2519 พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐม โจทก์ นายแมน ศิริโรจน์ กับพวก ล.