คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47/2520
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สัญญาขายฝากที่จดทะเบียน แม้จะมิได้พิมพ์ข้อความกำหนดเวลาไถ่คืนไว้ในช่องที่กำหนด แต่หากมีบันทึกของเจ้าหน้าที่ว่าหลงลืม และมีเอกสารอื่นประกอบที่แสดงถึงกำหนดเวลาไถ่คืนที่แน่นอน คู่ความสามารถสืบพยานหลักฐานอื่นเพื่อพิสูจน์กำหนดเวลาดังกล่าวได้
ย่อคำพิพากษา
สัญญาขายฝากที่จดทะเบียนมิได้พิมพ์ข้อความไว้ในช่องกำหนดเวลา แต่มีบันทึกของเจ้าหน้าที่ว่าหลงลืม กับมีเอกสารอื่นและในสารบัญจดทะเบียนว่า กำหนดเวลาไถ่คืน 10 เดือน คู่ความสืบพยานอื่นประกอบได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายตา กันทะวงศ์ · จำเลย - นายรังสรรค์ นิลสุวรรณโฆษิต กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์ · บัญญัติ สุชีวะ · พิสัณห์ ลีตเวทย์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา