⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 114/2521

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2521

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ศาลมีอำนาจเพิกถอนคำสั่งรับฟ้องเดิมและมีคำสั่งไม่รับฟ้องได้ หากปรากฏภายหลังว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่นอกเขตศาลที่รับฟ้องไว้ขณะยื่นฟ้อง

ย่อคำพิพากษา

โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหายในข้อหาละเมิด ต้องอยู่ ในบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2) ซึ่งให้เสนอต่อศาลที่จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตศาล เมื่อจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดปทุมธานี มิได้อยู่ที่จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีในเขตอำนาจศาลแพ่งโจทก์จะยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลแพ่งโดยศาลแพ่งมิได้ใช้ดุลพินิจยอมรับคดีไว้พิจารณาตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรมไม่ได้ ศาลแพ่งสั่งรับฟ้องของโจทก์ไว้เพราะโจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่กรุงเทพมหานคร ต่อมาเมื่อปรากฏว่า(ขณะที่โจทก์ยื่นฟ้อง) จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่นอกเขตอำนาจศาลแพ่งศาลแพ่งย่อมมีอำนาจเพิกถอนคำสั่งเดิมและมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องของโจทก์ได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.2 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.4 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.27 พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม.14

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีนี้โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2519 ในข้อหาละเมิดโดยกล่าวมาในฟ้องว่าจำเลยอยู่บ้านเลขที่ 397 ถนนอาคารสงเคราะห์สาย 7 ตำบลทุ่งมหาเมฆ อำเภอยานนาวา กรุงเทพมหานคร ศาลแพ่งสั่งรับคำฟ้อง ในระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย โจทก์ยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 11พฤษภาคม 2519 ขอแก้ฟ้องเกี่ยวกับที่อยู่ของจำเลยจากเดิมมาเป็นบ้านเลขที่ 28/7-8 หมู่ที่ 8 ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อ้างว่าจำเลยได้ย้ายไปจากภูมิลำเนาเดิมเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2519 ศาลแพ่งเห็นว่าขณะที่โจทก์ยื่นคำฟ้อง จำเลยมิได้มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตศาลแพ่งจึงไม่มีอำนาจยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลแพ่ง ให้เพิกถอนคำสั่งที่รับฟ้องและมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องจำหน่ายคดีโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การยื่นคำฟ้องของโจทก์คดีนี้ต้องอยู่ในบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2) ซึ่งให้เสนอต่อศาลที่จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตศาล เมื่อจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดปทุมธานีมิได้อยู่ที่จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีในเขตอำนาจศาลแพ่ง โจทก์จะยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลแพ่ง โดยศาลแพ่งมิได้ใช่ดุลพินิจยอมรับคดีไว้พิจารณาตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 14(3) หาได้ไม่ ที่โจทก์ฎีกาว่าศาลแพ่งสั่งรับคำฟ้องไว้แต่แรก ไม่ชอบที่จะเพิกถอนคำสั่งเดิมและมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องโจทก์นั้น เห็นว่าศาลแพ่งสั่งรับคำฟ้องโจทก์เพราะฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่กรุงเทพมหานคร หาใช่กล่าวว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดปทุมธานีไม่ ทั้งเมื่อความปรากฏว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่นอกเขตศาลแพ่ง ศาลแพ่งก็มิได้ดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปอันแสดงว่าเป็นการใช้ดุลพินิจยอมรับพิจารณาพิพากษาคดีโจทก์ คำสั่งศาลแพ่งที่ให้เพิกถอนคำสั่งเดิมและมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องโจทก์จึงหาเป็นการไม่ชอบดังข้อฎีกาของโจทก์ไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2521 นายทิศ นิติทัศนกุล โจทก์ นายวัฒนา โภคาสถิตย์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายทิศ นิติทัศนกุล · จำเลย - นายวัฒนา โภคาสถิตย์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)กุศล บุญยืน · ปรีชา สุมาวงศ์ · สุวรรณพ กองวารี
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 3758/2541ฎีกา 1222/2519ฎีกา 891/2538ฎีกา 7390-7391/2553ฎีกา 1681/2515ฎีกา 194/2512ฎีกา 2221/2553ฎีกา 163/2491ฎีกา 683/2534ฎีกา 7980/2551ฎีกา 3813/2535ฎีกา 345/2520ฎีกา 2334/2517ฎีกา 280/2530ฎีกา 5146/2537ฎีกา 3240/2533ฎีกา 4637/2567ฎีกา 1511/2520ฎีกา 2521/2540ฎีกา 1572/2511ฎีกา 1172/2514ฎีกา 2926-2929/2524ฎีกา 2280/2559ฎีกา 7255/2539
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา