⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 192/2521

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2521

ป.พ.พ. ม.114, 164, 383 ฯลฯ · ป.วิ.แพ่ง ม.93

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สัญญาเช่าที่กำหนดให้สัญญาสิ้นสุดลงทันทีเมื่อผู้เช่าผิดนัดชำระค่าเช่าโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า ถือเป็นการแสดงเจตนาที่ชอบด้วยกฎหมายและมีผลผูกพันคู่สัญญา

ย่อคำพิพากษา

สัญญาเช่าห้องมีว่า ถ้าผู้เช่าไม่ชำระค่าเช่า 1 เดือน ถือว่า สัญญาสิ้นสุดโดยไม่ต้องบอกกล่าวเลิกสัญญาดังนี้ เป็นการยกเว้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 560 ไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ใช้บังคับได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.93 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.114 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.164 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.383 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.560 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.574 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.798

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.93 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.114 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.164 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.383 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยจากห้องเช่า จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยรับมาในคำให้การว่า จำเลยได้ทำหนังสือสัญญาเช่าห้องโจทก์ตามฟ้องมีรายละเอียดปรากฏตามสัญญาเช่าเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 1 และ 2 จริง ศาลชั้นต้นกำหนดให้จำเลยนำสืบพยานก่อน ระหว่างพิจารณาถึงวันนัดสืบพยานจำเลยตัวจำเลยและพยานไม่มาศาล ศาลชั้นต้นถือว่าจำเลยไม่มีพยานมาสืบ จึงมีคำสั่งว่าจำเลยขาดนัดพิจารณา ให้พิจารณาคดีโจทก์ไปฝ่ายเดียว ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาว่า ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์ข้อ ก. และ ข. ของจำเลยเป็นการมิชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ข้อ ก. และ ข. ของจำเลย จำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้น ปัญหาที่ไม่รับอุทธรณ์ข้อ ก. และ ข. ของอุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอันยุติมิได้ว่ากล่าวกันมาในศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย สำหรับประเด็นข้อ ค. ที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ต้องบอกกล่าวเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยก่อนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 560 สัญญาเช่าจึงระงับ และการบอกกล่าวนี้เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ศาลฎีกาเห็นว่าตามเอกสารสัญญาเช่าท้ายฟ้องหมายเลข 1 และ2 ข้อ 20 มีข้อความว่า "ถ้าผู้เช่าไม่ชำระค่าเช่าหนึ่งเดือนติดต่อกันให้ถือว่าผู้เช่าผิดสัญญา และสัญญาเป็นอันสิ้นสุดโดยไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวเลิกสัญญากันอีก" ซึ่งเป็นข้อที่โจทก์จำเลยได้ตกลงกำหนดวิธีการเลิกสัญญาเช่ากันไว้ ไม่ประสงค์จะให้นำบทบัญญัติมาตรา 560 มาใช้บังคับ ข้อตกลงนี้มีผลยังคับได้ โจทก์จำเลยต้องปฏิบัติตาม จำเลยปฏิบัติผิดสัญญาข้อ 10 โจทก์ก็ทรงไว้ซึ่งสิทธิที่จะเลิกสัญญาเช่าได้ทันที มิจำต้องบอกเลิกล่วงหน้าให้จำเลยทราบ บทบัญญัติมาตรา 560 นี้ หาใช่เป็นบทบัญญัติอันเป็นกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนไม่" พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2521 นายมานิตย์ ชูแสง โจทก์ นายเชาวน์ จิระมงคล จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายมานิตย์ ชูแสง · จำเลย - นายเชาวน์ จิระมงคล
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ถนัด ลีลากุล · ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา · ขจร หะวานนท์
แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 15572/2558ฎีกา 1471/2542ฎีกา 1452/2511ฎีกา 2732/2534ฎีกา 3414/2541ฎีกา 3616/2558ฎีกา 4082/2530ฎีกา 6/2475ฎีกา 149/2526ฎีกา 254/2520ฎีกา 2423/2550ฎีกา 88/2497ฎีกา 4873/2528ฎีกา 615/2531ฎีกา 1055/2492ฎีกา 2093/2532ฎีกา 1896/2492ฎีกา 3583/2524ฎีกา 1882/2518ฎีกา 1531/2526ฎีกา 5654/2534ฎีกา 158/2509ฎีกา 484/2486ฎีกา 2768/2519
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา