คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1245/2523
ป.พ.พ. ม.1299, 1336, 1402 ฯลฯ
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การตกลงให้บุคคลอาศัยอยู่ในอสังหาริมทรัพย์จนตลอดชีวิต แม้จะมิได้จดทะเบียนเป็นทรัพยสิทธิ แต่คู่สัญญามีสิทธิยกเอาข้อตกลงนั้นขึ้นยันกันในฐานะบุคคลสิทธิได้
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ทำหนังสือตกลงยอมให้จำเลยอาศัยอยู่ในบ้านพิพาทจนตลอดชีวิตของจำเลย แม้จะมิได้จดทะเบียนการได้มาซึ่งสิทธิอาศัยนั้นกับพนักงานเจ้าหน้าที่ อันเป็นเหตุให้สิทธินั้นไม่บริบูรณ์เป็นทรัพยสิทธิแต่จำเลยก็ยกเอาสิทธิที่มีอยู่ตามเอกสารนั้นขึ้นยันโจทก์ผู้เป็นคู่สัญญาได้ในฐานะเป็นบุคคลสิทธิโจทก์ไม่มีสิทธิบอกเลิกสัญญาขับไล่จำเลยก่อนกำหนดดังกล่าว
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1299 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1336 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1402 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1410 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พันโทปรุง ปุณฑริก · จำเลย - นางละม้าย แสนยากร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สุไพศาล วิบุลศิลป์ · จันทร์ ระรวยทรง · สุวัฒน์ รัตรสาร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา