⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1752/2523

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1752/2523

ป.พ.พ. ม.1299, 1336, 1402 ฯลฯ

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การได้มาซึ่งสิทธิอาศัยอันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์โดยนิติกรรมจะบริบูรณ์ต่อเมื่อได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนกับพนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้ที่อาศัยอยู่ได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวก่อน

ย่อคำพิพากษา

การได้มาโดยนิติกรรมซึ่งสิทธิอาศัยอันเป็นทรัพย์สิทธิอันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์นั้น หากมิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนการได้มากับพนักงานเจ้าหน้าที่ย่อมไม่บริบูรณ์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 วรรคแรก โจทก์ซึ่งเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ซึ่งจำเลยอาศัยอยู่ย่อมฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยออกไปจากอสังหาริมทรัพย์นั้น เมื่อใดก็ได้โดยไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวก่อน

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1299 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1336 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1402 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1410

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1299 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1336 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1402 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1410 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ ๕๓๖๑ ตำบลปทุมวัน อำเภอปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เนื้อที่ ๑๕ ตารางวา และห้องแถวเลขที่ ๔๓๙ ซึ่งปลูกในที่ดินดังกล่าว จำเลยได้เช่าเฉพาะส่วนหน้าร้านของห้องแถวโจทก์ เพื่อใช้เป็นสำนักงานจัดหางานให้แก่บุคคลทั่วไป ในอัตราค่าเช่าเดือนละ ๖๐๐ บาท ต่อมาโจทก์ต้องการใช้ห้องแถวส่วนที่จำเลยเช่าที่อยู่อาศัยจึงได้บอกเลิกการเช่าและบริวารออกไป จำเลยไม่ยอมออก ขอให้บังคับ จำเลยให้การว่า โจทก์ยอมให้จำเลยอาศัยประกอบธุรกิจที่บ้านของโจทก์เป็นเวลา ๑ ปี ถ้าครบกำหนดแล้ว โจทก์ยอมให้จำเลยอาศัยต่อไปอีก ๑๐ ปี หากครบ ๑๐ ปี และโจทก์ต้องการสถานที่โจทก์จะแจ้งให้จำเลยทราบล่วงหน้า ๑เดือน จำเลยไม่ได้รับหนังสือบอกกล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นงดสืบพยาน พิพากษาให้จำเลยและบริวารขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามข้อต่อสู้ของจำเลยเป็นการกล่าวอ้างการได้มาโดยนิติกรรมซึ่งสิทธิอาศัยอันเป็นทรัพย์สิทธิอันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ แต่สิทธิอาศัยของจำเลยนั้นมิได้ทำเป็นหนังสือสัญญาจดทะเบียนการได้มากับพนักงานเจ้าหน้าที่จึงไม่บริบูรณ์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๒๙๙ วรรคแรก จำเลยไม่มีอำนาจยกสิทธิอาศัยดังกล่าวขึ้นใช้เป็นข้อต่อสู้ของโจทก์ได้ จำเลยไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในห้องแถวของโจทก์อีกต่อไป โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของห้องแถวย่อมฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยออกไปจากห้องแถวเมื่อใดก็ได้ โดยไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวให้จำเลยทราบก่อนฟ้องแต่ประการใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1752/2523 นายบุญยงค์ ผลทับทิม กับพวก โจทก์ นายมะลินหรือมลินทร์ จันทรี จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายบุญยงค์ ผลทับทิม กับพวก · จำเลย - นายมะลินหรือมลินทร์ จันทรี
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)แถมชัย สิทธิไตรย์ · ขจร หะวานนท์ · จรัญ สำเร็จประสงค์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายถวิล อินทรักษา · ศาลอุทธรณ์ - นายเสรี แสงศิลป์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 10866/2546ฎีกา 231/2482ฎีกา 621/2519ฎีกา 4015/2528ฎีกา 7662/2546ฎีกา 1280/2492ฎีกา 5640/2540ฎีกา 8875/2542ฎีกา 1052/2509ฎีกา 557/2493ฎีกา 319/2530ฎีกา 967/2491ฎีกา 4258/2541ฎีกา 3537/2524ฎีกา 377/2536ฎีกา 15964/2553ฎีกา 5640/2541ฎีกา 8364/2544ฎีกา 2207/2524ฎีกา 1002/2509ฎีกา 747/2484ฎีกา 7786/2538ฎีกา 7214/2538ฎีกา 4832/2536
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา