⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3259/2527

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3259/2527

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การซื้อขายสัตว์พาหนะที่มิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นโมฆะ กรรมสิทธิ์จึงยังไม่โอนไปยังผู้ซื้อ

ย่อคำพิพากษา

การซื้อขายสัตว์พาหนะถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ย่อมตกเป็นโมฆะ ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 วรรคแรก เมื่อผู้ร้องซื้อโคของกลางซึ่งเป็นสัตว์พาหนะมา แต่การซื้อขายมิได้จดทะเบียนตามกฎหมาย กรรมสิทธิ์จึงยังไม่โอนมาเป็นของผู้ร้องทั้งผู้ร้องยังมิได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 5 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ผู้ร้องจึงไม่เป็นเจ้าของแท้จริงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36ที่จะขอให้ศาลสั่งคืนโคของกลางที่ถูกริบแก่ผู้ร้อง

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.36 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.456

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

เนื่องจากศาลพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ฯริบไม้ เกวียน โคผู้ 2 ตัวของกลาง ผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนเกวียนและโคของกลางศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้คืนเฉพาะเกวียนของกลางแก่ผู้ร้องส่วนคำขอให้คืนโคให้ยก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติว่าโคผู้ 2 ตัวของกลางเป็นสัตว์พาหนะ ตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ 2482 มีตั๋วรูปพรรณที่นายทะเบียนออกให้มีชื่อนายใจ และนางสมควรเป็นเจ้าของเมื่อประมาณ 3 ปี ก่อนยื่นคำร้อง นายเล็ก บุญภักดิ์ดี ไปซื้อมาจากจังหวัดตาก แล้วนำมาขายต่อให้ผู้ร้อง โดยมิได้มีการจดทะเบียนโอนตั๋วรูปพรรณ ยังติดชื่อนายใจ นางสมควรเจ้าของเดิมอยู่ ผู้ร้องได้ชำระราคาแก่นายเล็กผู้ขาย รับตั๋วรูปพรรณมาและครอบครองอย่างเป็นเจ้าของผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำความผิด ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีว่าผู้ร้องมีสิทธิขอให้ศาลสั่งคืนโคของกลางได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า การซื้อขายสัตว์พาหนะถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ย่อมตกเป็นโมฆะ ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 วรรคแรก เมื่อปรากฏว่าผู้ร้องซื้อโคของกลางซึ่งเป็นสัตว์พาหนะมา แต่การซื้อขายมิได้จดทะเบียนตามกฎหมาย กรรมสิทธิ์จึงยังไม่โอนมาเป็นของผู้ร้องทั้งผู้ร้องยังมิได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 5 ปี จึงไม่มีปัญหาว่าจะได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 หรือไม่ ผู้ร้องจึงไม่เป็นเจ้าของแท้จริงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 ที่จะขอให้ศาลสั่งคืนโคของกลางแก่ผู้ร้อง ที่ศาลล่างทั้งสองยกคำร้องของผู้ร้องศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น" พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3259/2527 อัยการสุโขทัย โจทก์ นายบันเทิง แกล้วกล้า จำเลย นายเฉลา อ่ำทอง ผู้ร้อง

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยการสุโขทัย · จำเลย - นายบันเทิง แกล้วกล้า · ผู้ร้อง - นายเฉลา อ่ำทอง
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)พจน์ บุญเลี้ยง · เสนอ ศรนิยม · ประการ กาญจนศูนย์
แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1090/2530ฎีกา 170/2497ฎีกา 942-943/2515ฎีกา 5317/2538ฎีกา 10866/2546ฎีกา 231/2482ฎีกา 464/2497ฎีกา 5281/2540ฎีกา 1280/2492ฎีกา 651/2507ฎีกา 1578/2493ฎีกา 6549/2542ฎีกา 6911/2544ฎีกา 222/2468ฎีกา 1979/2521ฎีกา 144/2549ฎีกา 6848/2540ฎีกา 3145/2545ฎีกา 1037/2540ฎีกา 269/2537ฎีกา 2234/2535ฎีกา 1657/2503ฎีกา 1611/2497ฎีกา 663/2488
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา