⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3501/2527

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3501/2527

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การตกลงระหว่างนายจ้างและลูกจ้างให้จ่ายค่าจ้างต่ำกว่าที่เคยได้รับหรือต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายในระหว่างหยุดงานเพราะขาดวัตถุดิบนั้น เป็นการตกลงที่ใช้บังคับได้ตามกฎหมาย

ย่อคำพิพากษา

นายจ้างจำเป็นต้องหยุดงานเพราะขาดวัตถุดิบป้อนโรงงาน จึงตกลงกับลูกจ้างว่า ในระหว่างหยุดงานจะจ่ายค่าจ้างแก่ลูกจ้างต่ำกว่าค่าจ้างที่ลูกจ้างเคยได้รับและต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมาย ดังนี้ ลูกจ้างจะเรียกร้องให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างตามที่เคยได้รับหรือตามค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายหาได้ไม่

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ ลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2526 ม.4 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ ม.3 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.113 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.575

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างรายวันได้รับค่าจ้างวันละ ๖๔ บาทจำเลยปิดงานโดยโจทก์ไม่มีความผิดรวม ๔๘ วันแล้วจึงเรียกโจทก์กลับเข้าทำงานระหว่างปิดงานจำเลยไม่ได้จ่ายค่าจ้างแก่โจทก์เป็นเงิน ๓,๐๗๒ บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายค่าจ้างแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า เหตุที่จำเลยหยุดงานเป็นเพราะบริษัทซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยเลิกจ้างจำเลย และระงับการส่งวัตถุดิบในการผลิตอาหารกระป๋องแก่จำเลยอย่างกะทันหัน จำเลยจึงไม่สามารถผลิตอาหารกระป๋องได้ จำเลยได้ชี้แจงถึงเหตุขัดข้องให้โจทก์ทราบแล้ว ระหว่างหยุดงานจำเลยได้จ่ายค่าจ้างแก่โจทก์เป็นการบรรเทาความเดือดร้อน ๔๐๐ บาท ซึ่งโจทก์ก็เข้าใจเหตุผลและพอใจจำเลยจึงไม่ต้องจ่ายสินจ้างแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า การหยุดงานของจำเลยเป็นเพราะไม่มีวัตถุดิบป้อนโรงงาน โจทก์กับจำเลยตกลงกันว่า จำเลยจะจ่ายค่าจ้างแก่โจทก์ ๔๐๐ บาท ในระหว่างหยุดงาน และวินิจฉัยว่าเมื่อโจทก์ตกลงกับจำเลยเช่นนั้นแล้ว ข้อตกลงย่อมผูกพันโจทก์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกค่าจ้างในช่วงที่จำเลยปิดงานนอกเหนือจากค่าจ้าง ๔๐๐ บาท พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า หลังจากจำเลยหยุดงาน โจทก์ยอมตกลงรับค่าจ้างระหว่างหยุดเพียง ๔๐๐ บาทเท่านั้น จึงจะนำเอาค่าจ้างอัตราเดิมตามสัญญาจ้างแรงงานหรือนำเอาค่าจ้างขั้นต่ำมาบังคับให้จำเลยจ่ายแก่โจทก์มิได้ ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ มีความมุ่งหมายที่จะคุ้มครองคนงานไร้ฝีมือให้สามารถดำรงชีพอยู่ได้ตามควรแก่อัตภาพในกรณีที่กิจการของนายจ้างดำเนินไปตามปกติ และลูกจ้างทำงานให้นายจ้างตามปกติ คดีนี้กิจการของจำเลยหยุดชั่วคราวเนื่องจากไม่มีวัตถุดิบป้อนโรงงาน ซึ่งเป็นอุปสรรคที่จำเลยไม่สามารถดำเนินกิจการไปตามปกติ หากโจทก์จะให้จำเลยจ่ายค่าจ้างเต็มอัตราที่ตกลงกันไว้ก็อาจจะทำให้กิจการของจำเลยต้องซวดเซลงไปอีกจนถึงจำเลยอาจต้องเลิกกิจการ ผลร้ายก็จะเกิดแก่โจทก์ไปในตัวที่ไม่มีงานทำ การที่โจทก์ผ่อนปรนแก่จำเลยยอมรับค่าจ้างแต่บางส่วนเพื่อให้กิจการของจำเลยกลับฟื้นคืนตัว อันจะเป็นประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่ายเช่นนี้หาขัดต่อประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ และทำให้ข้อตกลงเรื่องค่าจ้างนั้นตกเป็นโมฆะไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3501/2527 นางนารีรัตน์ พรมพะเนา กับพวก โจทก์ บริษัทโรงงานเครื่องกระป๋องซินเฮง จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางนารีรัตน์ พรมพะเนา กับพวก · จำเลย - บริษัทโรงงานเครื่องกระป๋องซินเฮง จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จุนท์ จันทรวงศ์ · สมบูรณ์ บุญภินนท์ · เพียร สุมิระ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายถวิล อินทรักษา · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 2894/2532ฎีกา 3245/2534ฎีกา 1397/2544ฎีกา 4777/2549ฎีกา 548/2522ฎีกา 4800/2534ฎีกา 2845-2847/2546ฎีกา 7635/2543ฎีกา 2093/2532ฎีกา 230/2501ฎีกา 3583/2524ฎีกา 2657/2534ฎีกา 3539/2536ฎีกา 1479/2526ฎีกา 7420/2537ฎีกา 3362/2529ฎีกา 1307/2566ฎีกา 742/2490ฎีกา 3024/2528ฎีกา 2843/2532ฎีกา 2328-2329/2520ฎีกา 2431/2530ฎีกา 2242/2531ฎีกา 6689/2542
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา