คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1635/2537
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีความผิดในข้อหาใด แม้จะไม่ได้มีคำพิพากษายกฟ้องในข้อหานั้นโดยตรง ก็ให้ถือว่าเป็นการพิพากษายกฟ้องในข้อหานั้นแล้ว และหากศาลอุทธรณ์มิได้แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในส่วนดังกล่าว ก็ให้ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องในข้อหานั้นด้วย
ย่อคำพิพากษา
ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้วว่า จำเลยไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ แม้ศาลชั้นต้นไม่ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหานี้ก็ตาม ก็ต้องถือว่าศาลชั้นต้นได้พิพากษายกฟ้องในความผิดข้อหานี้แล้ว เมื่อศาลอุทธรณ์มิได้แก้คำ-พิพากษาศาลชั้นต้นในส่วนนี้ จึงถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องในข้อหานี้ด้วยความผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 220
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่ · จำเลย - สิบตำรวจตรีอุทัย ณ ไพรี กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สถิตย์ ไพเราะ · พรชัย สมรรถเวช · สมคิด ไตรโสรัส |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดกระบี่ - นายรังสรรค์ กุลาเลิศ · ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุนทร สิทธิเวชวิจิตร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา