คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 19/2538

โจทก์ผู้ว่าจ้างฟ้องให้จำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างซึ่งฝ่าฝืนข้อสัญญาให้ชำระค่าจ้างเพราะความผิดของจำเลยที่ 1 ที่โจทก์ได้ให้บุคคลภายนอกทำการแก้ไขสิ่งที่บกพร่องให้คืนดีและเป็นไปตามสัญญาแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งโจทก์ได้จ่ายเงินให้บุคคลภายนอกไปแล้วโดยสิ้นเชิง ซึ่งจำเลยที่ 1 ต้องออกค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นด้วยจึงไม่เป็นการฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้นในตัวทรัพย์ที่ส่งให้โจทก์อันมีอายุความ 1 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 601 ตามที่โจทก์ฟ้องให้ผู้รับจ้างรับผิดในกรณีเช่นนี้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่)