คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2471

ส่งสำนวนให้ศาลเดิมสั่งว่าคดีมีมูลหรือไม่

คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำพะยานเท็จและเบิกความเท็จและปลอมหนังสือตาม กฎหมายลักษณอาญา ม. ๑๕๕ - ๑๕๗ - ๒๒๒ - ๒๒๓ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าคำพะยานหลักฐานที่หาว่าเบิดความเท็จและกระทำพะยานเท็จที่เกี่ยวกับประเด็นไม่เปนข้อสำคัญในการวินิจฉัยคดีเรื่องก่อน จึงให้ยกฟ้อง โจทก์โดยไม่หมายเรียกตัว จำเลยมา พิจารณา ในระวางฎีกาโจทก์ขอถอน จำเลยที่ ๒ ออกจากคดี ขอให้ พิจารณาจำเลยที่ ๑ คนเดียว ศาลฎีกาอนุญาต ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างในข้อที่ชี้ขาดว่าไม่รับประทับฟ้องในฐานที่กระทำความผิดตาม ม. ๑๕๕ - ๑๕๗ แต่ในฐานปลอมหนังสือนั้นแม้ ศาลล่างได้ วินิจฉัยคดีเรื่องก่อนไม่เชื่อ ข้อเท็จจริงในหนังสือฉะบับที่ว่าปลอมก็ดีก็ไม่เปนข้อสำคัญเพราะฉะนั้นจะอาสัยเหตุนี้ทำคำสั่งว่าคดีไม่มีมูลยังคลาดเคลือนอยู่ จึงย้อนสำนวนให้ ศาลเดิมสั่งว่าคดีมีมูลในข้อปลอมหนังสือหรือไม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2471 นายมาลิกัม( สับเยกอังกฤษ) โจทก์ นายผิน ที่ 1 พระนิเทศโหะสะถาน ล.