คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1386/2479

การที่ภรรยา+ฟ้องเรียกเงินค่าเลี้ยงดูของบุตรจากสามีเพราะเหตุที่สามีผิดสัญญายอมที่ทำไว้นั้น ไม่ใช่เป็นเรื่องเกี่ยวกับสิทธิในครอบครัว คู่ความฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ วิธีพิจารณาความแพ่ง ค่าธรรมเนียม หมายเหตุ ปรากฎว่าคดีก่นอนี้(ฎีกาที่ 375/79) ศาลฎีกาสั่งให้ผู้แพ้คดีในที่สุดเป็นผู้เสีย

เดิมจำเลยฟ้องอย่าจากโจทก์ได้ทำสัญญายอมกันโดยจำเลยจะให้ค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร์เดือนละ ๕๕ บาท ปรากฎว่าเมื่อเดือนมีนาคม ๒๔๗๗ จำเลยงดส่งเงินให้โจทก์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงินประจำเดือนมีนาคม และเดือนต่อ ๆ ไปอีกตามสัญญายอม ศาลชั้นต้นตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามฟ้องโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งไม่รับอุทธรณ์ แต่ศาลฎีกาเห็นว่าอุทธรณ์จำเลยไม่ต้องห้าม จึงสั่งให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาใหม่ ศาลอุทธรณ์คงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยให้เงินโจทก์เดือนละ ๒๕ บาท เนื่องจากสัญญายอมนั้นเป็นการคลาดเคลื่อน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ฎีกาจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ขึงไม่รับวินิจฉัย ให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมชั้นฎีกา ๒ ครั้งกับค่าทนาย ๒๐ บาทแทนโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1386/2479 นางบุญรอด อ่วมใจดี โจทก์ ขุนสิริภาษี จำเลย