คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1051/2480
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยแล้วและจำเลยมิได้ฎีกา ถือเป็นประเด็นที่ยุติแล้ว จะนำกลับมาฎีกาอีกไม่ได้เมื่อพ้นกำหนดอายุความฎีกาแล้ว
ย่อคำพิพากษา
ประเด็นข้อใดที่ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาแล้วและจำเลยมิได้ฎีกาต้องถือว่ายุตติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์จะรื้อฟื้นขึ้นฎีกาในภายหลังเมื่อเกินกำหนดอายุความฎีกาสำหรับประเด็นข้อนั้นอีกไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ม. ๒๕๑ โดยกล่าว่าศาลไม่มีอำนาจลงโทษฐานฆ่าคนตายอีก เพราะจำเลยได้ถูกลงโทษฐานทำร้ายร่างกายในเรื่องนี้ครั้งหนึ่งแล้ว และคดีเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว
ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้ก่อนที่ศาลอุทธรณ์จะวินิจฉัยในข้อเท็จจริงของท้องเรื่องศาลอุทธรณ์ได้เคยพิพากษาในประเด็นเรื่องอำนาจฟ้องจองโจทก์ไว้แล้วว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องใหม่ได้ และจำเลยมิได้ฎีกาคัดค้านในข้อนี้ เพราะฉะนั้นประเด็นข้อนี้จึงเป็นอันยุตติแล้ว ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1051/2480
นายเพี้ยม กลัวผิด-ล
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | กลัวผิด-ล - นายเพี้ยม |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พลางกูร · นิติศาสตร์ · เทฟโนต์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา