คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2485

โจทฟ้องว่าซื้อที่จำเลยและครอบครองมา 10 ปีเสสจำเลยต่อสู้ว่ามิได้ขาย แต่ได้ตกลงว่าโจททำนาได้เท่าไดต้องแบ่งครึ่ง เช่นนี้เปนหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ

โจทฟ้องว่าได้ซื้อที่ดินจากจำเลยและครอบครองมาเปนเวลากว่า ๑๐ ปีแล้ว ต่อมาจำเลยเข้าไปไถหว่าน ขอไห้ห้าม. จำเลยไห้การว่ามิได้ขายที่ไห้แก่โจท แต่ได้ตกลงกันเมื่อ ๗ ปีมานี้ว่าโจททำได้มากน้อยเท่าได ต้องแบ่งไห้จำเลยครึ่งหนึ่ง ชั้นพิจารนาคู่ความรับกันว่าที่แปลงนี้เปนที่มือเปล่า ไม่มีหนังสือสำคันสำหรับที่ ทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน. สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นไห้โจทชนะคดี. สาลดีกาเห็นว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องนำสืบสแดงไห้เห็นว่าได้ตกลงไห้โจททำแบ่งผลประโยชน์ดังข้ออ้างก่อน เพราะการที่โจทได้ครอบครองที่ตลอดมานั้นย่อมถือว่าโจทเปนเจ้าของหยู่แล้วตามประมวนแพ่งฯ มาตรา ๑๓๖๗-๑๓๖๙ เมื่อจำเลยไม่นำสืบก็ต้องเปนฝ่ายแพ้ จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2485 นายไบ ท้วมแก้ว โจทก์ นางพัน ปุทมานนท์ จำเลย