คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 299/2490

ในเรื่องฉ้อโกงซึ่งเจ้าทรัพย์มอบเงินให้จำเลยไปเพื่อให้สินบนแก่เจ้าพนักงานนั้น อัยยการจะฟ้องให้คืนเงินด้วยไม่ได้. (อ้างฎีกาที่ 806/2485)

ได้ความว่า จำเลยใช้วาจาหลอกลวงประกอบด้วยเอาความเท็จมากล่าวแก่ผู้เสียหายว่า ได้เอาเงินให้จำเลยคนละ ๑๐ บาท เพื่อนำไปให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจให้ปล่อยตัวและต่อมาจำเลยเรียกเอาเงินจากผู้เสียหายอีกคนละ ๖๐ บาท อ้างว่าจะนำไปให้เจ้าพนักงานอัยยการเพื่อสั่งไม่ฟ้องผู้เสียหายหลงเชื่อจึงมอบเงิน ๒ คราวรวมเงิน ๔๕๐ บาท จำเลยทุจริตเอาเงินเป็นประโยชน์ส่วนตนเสีย และจำเลยแสดงตนเป็นคนสนิทชิดชอบกับอัยยการ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๓๑๔, ๑๒๓, ๑๒๔ และขอให้จำเลยใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามฟ้อง และให้คืนทรัพย์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีฟังได้ว่า จำเลยได้กระทำผิดดังข้อหาดังที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยมา แต่การที่เจ้าทรัพย์มอบเงินแก่จำเลยเพื่อให้สินบนเจ้าพนักงานนั้น อัยยการจะฟ้องบังคับให้คืนไม่ได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 299/2490 พนักงานอัยยการจังหวัดนครพนม โจทก์ นายเที่ยง ฉายเรือง จำเลย