คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2490
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
พระราชกฤษฎีกาที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติมอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขัน มีผลบังคับใช้เฉพาะในช่วงเวลาที่ประกาศภาวะคับขันเท่านั้น และจะสิ้นผลบังคับเมื่อพระราชบัญญัติที่มอบอำนาจถูกยกเลิก
การกระทำที่ผิดกฎหมายในขณะกระทำ แต่ไม่มีกฎหมายลงโทษในขณะพิจารณา ให้ใช้กฎหมายที่เป็นคุณแก่จำเลย
ย่อคำพิพากษา
พระราชกฤษฎีกาที่รัฐบาลอาศัยอำนาจออกใช้โดยอาศัย พ.ร.บ.มอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขันนั้น จะใช้บังคับเป็นกฎหมายได้แต่ฉะเพาะระหว่างเวลาที่มอบอำนาจให้ในภาวะคับขันเท่านั้น
เมื่อมี พ.ร.บ.ยกเลิก พ.ร.บ.มอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขันนั้นแล้ว พระราชกฤษฎีกาที่อาศัยอำนาจก็สิ้นผลบังคับตามกฎหมาย
การกระทำซึ่งเป็นผิดตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะกระทำผิดแต่ไม่มีผิดตามกฎหมายที่จะลงโทษขณะที่ศาลพิจารณา ต้องใช้กฎหมายที่เป็นคุณแก่จำเลย ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.8
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.8 พระราชกฤษฎีกาควบคุมการนำซีกาแรตออกนอกเขตท้องที่บางแห่ง พ.ศ.2486 ม.3 พระราชกฤษฎีกาควบคุมการนำซีกาแรตออกนอกเขตท้องที่บางแห่ง พ.ศ.2486 ม.4 พระราชบัญญัติมอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขัน พ.ศ.2484 ม.3
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๔๘๗ จำเลยนำชิกแรต ๑๓๐ กระป๋องเท่ากับ ๖๕๐๐ มวนข้ามเขตต์จังหวัดตรังไปยังจังหวัดพังงาโดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนต่อประกาศกระทรวงพาณิชย์ซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ ๓ พฤษภาคม ๒๔๘๖ และพระราชกฤษฎีกาควบคุมการนำซิกาแรตออกนอกเขตต์ท้องที่บางแห่ง ๒๔๘๒ มาตรา ๓ และ ๔
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ลงโทษปรับ ๒๐ บาทของกลางริบ
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเป็นเพียงผู้ซื้อแล้วให้ผู้อื่นนำไป ตัวจำเลยมิได้นำไปเอง ข้อหาก็มิใช่ความจริงพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า บัดนี้ได้มี พ.ร.บ.ยกเลิกกฎหมายบางฉะบับซึ่งใช้ในภาวะคับขัน พ.ศ. ๒๔๘๙ ให้ยกเลิก พ.ร.บ.มอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขันนั้นเสีย แล้วแต่วันที่ ๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙ ฉะนั้น พระราชกฤษฎีกาควบคุมการนำซิกาแรตออกนอกเขตต์ท้องที่บางแห่ง พ.ศ. ๒๔๘๖ จึงเป็นอันสิ้นผลบังคับตามกฎหมาย การกระทำอันฝ่าฝืนพระราชกฤษฎีกาที่กล่าวนี้ จึงไม่เป็นผิดตามกฎหมายบ้านเมืองต่อไป กรณีเรื่องนี้แม้การกระทำของจำเลยจำเป็นผิด ก็เป็นผิดตามกฎหมายของบ้านเมืองที่ใช้อยู่ในขณะกระทำผิด แต่ไม่มีผิดตามกฎหมายของบ้านเมืองในขณะศาลทำการพิจารณา ศาลจะต้องใช้กฎหมายที่เป็นคุณแก่จำเลยตามนัยมาตรา ๘ กฎหมายลักษณะอาญา จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2490
อัยยการจังหวัดพังงา โจทก์
นายจำรัส ทองเรือง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการจังหวัดพังงา · จำเลย - นายจำรัส ทองเรือง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประมูล สุวรรณศร · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายเริ่ม นนทะสุต · ศาลอุทธรณ์ - พระศิลปะสิทธิวินิจฉัย |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา