คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 412/2491
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่ฝ่าฝืนประกาศที่ออกโดยอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ. ฉบับหนึ่ง ย่อมต้องรับโทษตาม พ.ร.บ. ฉบับนั้น แม้จะมีกฎหมายอีกฉบับหนึ่งที่อาจมีบทบัญญัติคล้ายคลึงกันก็ตาม หากกฎหมายทั้งสองฉบับมีวัตถุประสงค์ต่างกัน
ย่อคำพิพากษา
จำเลยขนย้ายสารจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่งภายในจังหวัดเดียวกัน ซึ่งอยู่ภายในขอบเขตต์ที่คณะกรรมการสำรวจห้ามกักกันข้าวประกาศอนุญาตไว้ให้ขนย้ายได้ ภายใจแต่ละจังหวัดแต่เป็นฝ่าฝืนประกาศข้าหลวงประจำจังหวัด ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค 2488 นั้น ถ้าโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฝ่าฝืนประกาศ ซึ่งออกตามอำนาจในพ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ แล้ว ก็ต้องใช้ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ 2488 มาบังคับ และจำเลยต้องมีความผิดตามพ.ร.บ.นี้ เพราะ พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ 2488 และพ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว2489 มิใช้กฎหมายที่ใช้แทนกันหรือขัดกันโดยมีความมุ่งหมายต่างกัน ผู้ใละเมิดกฎหมายฉะบับใดก็ต้องใช้ก.ม.ฉะบับนั้นบังคับ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยได้ยักย้ายข้าวสาวร ๑๕ กระสอบโดยทางรถยนตร์จากตำบลหนองโสม ไปยังตำบลบ้านหม้อ จังหวัดเพ็ชรบุรี เป็นการฝ่าฝืนประกาศข้าหลวงประจำจังหวัดเพ็ชร์บุรี ลงวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๔๘๙ ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯ ๒๔๘๘
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ตามฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ประกาศคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ(ฉะบับที่ ๒) ลงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๔๘๘ ซึ่งควบคุมข้าวสารนั้นเป็นประกาศที่ใช้บังคับก่อน พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ ซึ่งเป็นกฏหมายพิเศษฉะเพาะเรื่องข้าว ฉะนั้นเมื่อออกกฏหมายสำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ แล้ว จะนำกฎหมายทั่วไปคือ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค มาใช้บังคับอีกไม่ได้ ประกาศของข้าหลวงจังหวัดเพ็ชรบุรี ลงวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๔๘๙ นั้นออกไปโดยไม่ได้รับอำนาจมอบหมายจากคณะกรรมการสำรวจและก้ากักกันข้าว จึงเป็นโมฆะซ้ำ ยังขัดแย้งกับประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวฉะบับที่ ๙ และ ๑๒ ซึ่งอนุญาตให้ขนย้ายข้าวในแต่ละจังหวัดได้อีกด้วย จึงพิพากษายกฟ้อง
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯ ๒๔๘๘ กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มิใช่กฏหมายที่ใช้แทนกันหรือขัดกัน เพราะ พ.ร.บ. ฉะบับแรกมีความมุ่งหมายเพื่อให้มี เครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ เพียงพอแก่ความต้องการของประเทศ ส่วนความมุ่งหมายใน พ.ร.บ.ฉะบับหลัง เพียงแต่สำรวจและห้ามกักกันข้าว ฉะนั้นผู้ใดละเมิด พ.ร.บ.ใด ก็ใช้ พ.ร.บ.นั้นบังคับ
เรื่องนี้จำเลยฝ่าฝืนประกาศข้าหลวงประจำจังหวัดเพ็ชร์บุรี ซึ่งออกตามอำนาจใน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ จึงต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.นั้น จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 412/2491
อัยยการเพ็ชร์บุรี โจทก์
นายแปลก คล้ายเพ็ชร์ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการเพ็ชร์บุรี · จำเลย - นายแปลก คล้ายเพ็ชร์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นนทปัญญา · ธรรมบัณฑิต · นาถปรีชา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิวาทนฤพุติ · ศาลอุทธรณ์ - พระประสาสน์วินิจฉัย |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา