คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 542/2490

คดีที่โจทก์อุทธรณ์ฉะเพาะข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์จะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยชี้ขาดมา โดยไม่มีอำนาจวินิจฉัยข้อเท็จจริง

คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.๒๔๘๘ ส่วนของกลางฟังว่า ไม่ใช่ของจำเลย จึงไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นเจ้าของหรือเป็นหุ้นส่วนกับเจ้าของของกลางรายนี้ พิพากษาให้ริบของกลางเสียด้วย จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ในปัญหาเรื่องริบของกลางนั้น โจทก์อุทธรณ์ฉะเพาะข้อกฎหมาย มิได้อุทธรณ์คัดค้านข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยไว้ว่าของกลางไม่ใช่เป็นของจำเลย ศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจวินิจฉัยข้อเท็จจริงใหม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์โต้แย้งแต่เพียงว่าของกลางแม้ไม่ใช่ของจำเลย ศาลก็ควรริบได้ตามพระราชบัญญัติเท่านั้น เมื่อเป็นเช่นนี้ ปัญหาเรื่องการริบของกลางหรือไม่ จึงขึ้นสู่ศาลอุทธรณ์ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย การที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งคู่ความมิได้อุทรธรณ์ขึ้นวินิจฉัย จึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๔ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 542/2490 อัยยการสตูล โจทก์ นายอาเลียง กับพวก จำเลย