คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2492
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่จุดไฟในเวลากลางคืน เป็นเหตุให้รถจักรชนรถโยกทำให้คนตาย ซึ่งเป็นการผิดระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟทางพิจารณาปรากฎว่าในทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติโดยเคร่งครัดไม่ เนื่องจากทางการไม่มีโคมพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติเสมอมาเป็นปรกติ คือ เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา แม้จะมืดก็ทำงานได้โดยอาศัยความเคยชินและทั้งเป็นเขตต์จำกัดห้ามมิให้คนและรถอื่นเข้ามาด้วย ดังนี้ จะถือว่าการขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด./
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.43 กฎหมายลักษณะอาญา ม.52
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรไปตามทางรถไฟโดยความประมาทเลินเล่อ คือไม่จุดโคมไฟ และมิได้เปิดหวูดสัญญาเป็นเหตุให้รถจักรที่จำเลยขับชนรถโยกซึ่งมานายเลี่ยม นายกำจัดและคนอื่น ๆ นั่งมามีบาดเจ็บ นายเลี่ยมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๖, ๓๓๘ จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ เหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตาย และผู้ต้องบาดเจ็บเอง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีผิดดังฟ้อง ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๘(๒), รวมกระทงโทษปรับจำเลย ๖๐๐ บาท ผู้ตายและพวกมีความประมาทอยู่บ้างและคืนนั้นมืดมาก ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงปรับ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อดังข้อหา พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยประมาทเลินเล่อเพียง ๒ ประการ คือจำเลยขับรถโดยไม่จุดไฟกับขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญา สำหรับเรื่องขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญานั้นฟังได้ว่า จำเลยได้เปิดหวูดสัญญาแล้ว ส่วนเรื่องขับรถไม่จุดไฟ ถ้าปรากฎชัดว่า การจุดไฟเป็นเรื่องสำคัญจะต้องปฏิบัติแล้ว การที่จำเลยไม่จุดไฟ ก็อาจแสดงความประมาทเลินเล่อที่ใกล้ชิดกับเหตุ แต่ทางพิจารณาปรากฎว่า ได้มีระเบียบข้อบังคับไว้เช่นนั้นจริง แต่ทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติเคร่งครัดไม่ เนื่องจากไม่มีโคมไฟพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติกันเสมอมา เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เพราะเป็นเขตต์ที่จำกัดมิให้คนและรถอื่น ๆ เข้าไป แม้จะเป็นที่มืดก็สามารถทำงานกันได้โดยอาศัยความเคยชิด ดังนี้ จะถือว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด เหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตายเอง เพราะทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่า มีรถจักรทำการสับเปลี่ยนและรับน้ำรับพื้นบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่มืด ผู้ตายยังให้รถโยกที่ตนนั่งฝ่าอันตรายเข้าไปโดยไม่มีไฟ คดียังเอาโทษแก่จำเลยตามข้อหาไม่ได้./
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2492
พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ โจทก์
ร้อยตรีฟัก ดิสาภิรมย์ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ · จำเลย - ร้อยตรีฟัก ดิสาภิรมย์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ปรีชาวินิจฉัย · ปรีชาวินิจฉัย · ปรีชาวินิจฉัย |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายชัยประชา นพคุณ · ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนัยบัญชาราษฎร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา