คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1903/2492
ป.วิ.อาญา ม.172, 216
ย่อคำพิพากษา
แม้โจทก์ฎีกาในเรื่องเงินรางวัลนำจับอย่างเดียว ถ้าส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาก็สั่งจำหน่ายคดี.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.172 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.216 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ โจทก์ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อที่ศาลอุทธรณ์ไม่จ่ายเงินรางวัลนำจับให้ตามโจทก์ขอ แต่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ โจทก์แถลงว่าทางราชการได้เนรเทศจำเลยออกไปนอกราชอาณาจักรไทยเสียแล้ว ศาลฎีกาสั่งให้จำหน่ายคดีเสีย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1903/2492
พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ โจทก์
นายบัก+ิม แซ่เบ๊ ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ · ล. - นายบัก+ิม แซ่เบ๊ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ปรีชาวินิจฉัย · จำรูญเนติศาสตร์ · ประวัติ ปัตตพงศ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญา · ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์ทรรศน์ปฏิภาณ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา