คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1487/2493
ป.วิ.แพ่ง ม.132, 174, 247
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การไม่นำส่งสำเนาฎีกาแก่คู่ความอีกฝ่ายภายในกำหนดที่ศาลสั่ง ถือเป็นการทิ้งฟ้องฎีกา และเหตุที่ทนายความติดว่าความที่ศาลอื่น ไม่เป็นเหตุสมควรที่จะผ่อนผันให้ได้
ย่อคำพิพากษา
จำเลยฎีกาแล้วไม่นำส่งสำเนาฎีกาแก่โจทก์ภายในกำหนดที่ศาลสั่ง เป็นการทิ้งฟ้องฎีกาตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 174 ข้อ 2 นั้น ที่จำเลยแถลงว่าทนายจำเลยติดว่าความที่ศาลต่างจังหวัด ไม่ได้มานำส่งสำเนาฎีกาแก่โจทก์นั้น ไม่เป็นเหตุสมควรที่จะผ่อนผันให้ได้ ศาลฎีกาจึงต้องจำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกา
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.132 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.174 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.247 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยที่ ๒ ฎีกาศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาให้จัดส่งสำเนาให้โจทก์ในกำหนด ๑๕ วัน คำสั่งนี้ถือได้ว่าจำเลยที่ ๒ ได้ทราบแล้ว จำเลยที่ ๒ มิได้นำส่งสำเนาตามกำหนดเวลาที่ศาลสั่ง เป็นการทิ้งฟ้องตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๗๔ ข้อ ๒ ที่จำเลยที่ ๒ แถลงว่าทนายจำเลยติดว่าความที่ศาลต่างจังหวัดไม่ได้มานำส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์นั้นไม่เป็นเหตุสมควรที่ผ่อนผันให้ได้
จึงมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกาคืนค่าตัดสิน ค่าคำบังคับ กับค่าขึ้นศาลสามในสี่
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1487/2493
บริษัทชนะไชย จำกัด โจทก์
นางสงวน ตัณฑพงศ์ ที่1, นายกิมเชียง แซ่โง้ว ที่2 ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทชนะไชย จำกัด · ล. - นางสงวน ตัณฑพงศ์ ที่1, นายกิมเชียง แซ่โง้ว ที่2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธรรมบัณฑิต · นนทปัญญา · ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายบัญญัติ สุชีวะ · ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา