คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 687/2493

การที่จำเลยขอให้ศาลเรียกสำนวนจากศาลอื่นมาประกอบการพิจารณานั้น ศาลจะเห็นสมควรให้เรียกสำนวนดังกล่าวมาประกอบการพิจารณาหรือไม่ อยู่ในดุลพินิจของศาล

โจทก์หาว่า จำเลยสมคบกับพวกทำการปล้นทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงตามศาลล่าง ตามฎีกาของจำเลยที่ขอให้ศาลเรียกสำนวนคดีอาญาแดงที่ 775/2492 ของศาลจังหวัดนครปฐมซึ่งโจทก์ฟ้องพรรคพวกของจำเลยอีกคนหนึ่งและศาลยกฟ้องไปแล้วมาประกอบการพิจารณา โดยจำเลยเห็นว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่ยอมเรียกสำนวนดังกล่าวมาประกอบการพิจารณาไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เห็นว่าเป็นเรื่องอยู่ในดุลพินิจของศาล ตามที่เห็นสมควรเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 187 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าไม่มีเหตุสมควรจะเรียกมา ก็เป็นการชอบแล้วชั้นศาลฎีกาก็เห็นว่าไม่จำเป็นต้องเรียกมาประกอบการพิจารณา พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 687/2493 อัยการนครปฐม โจทก์ นายย้อย นรจีน ที่ 1 นายสง่า หัวใจเพ็ชร ที่ 2 จำเลย