คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1912/2494
ลักษณะอาญา ม.50, 53, 249
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การป้องกันตัวเกินกว่าเหตุอันควรหรือไม่นั้น ต้องพิจารณาจากพฤติการณ์แห่งคดีเป็นกรณีไป หากการกระทำนั้นเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ย่อมไม่ต้องรับโทษตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
ผู้ตายถือมีดยาว 1 คืบเข้าไปจะแทงจำเลย ๆ จึงใช้พร้ายาวขนาดแขนแกว่งป้องกันไว้แล้วถอยหลังไปพลางด้วย พร้าที่แกว่างนั้นถูกผู้ตายมีบาดเจ็บแล้วภายหลังตายเพราะบาดแผลนั้น ดังนี้ย่อมถือได้ว่าเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรได้รับอาญาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 50
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.50 กฎหมายลักษณะอาญา ม.53 กฎหมายลักษณะอาญา ม.249
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ตามมาตรา ๒๔๙ ,๕๓ ให้จำคุก ๕ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยกระทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกา คงฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นว่า ผู้ตายถือมีดยาว ๑ คืบ เข้าไปจะแทงจำเลย ๆ จึงใช้พร้ายาวขนาดแขนแกว่งป้องกันไว้ และระหว่างนั้นก็ถอยหลังไปพลางด้วย แล้วพร้าที่จำเลยแกว่งป้องกันถูกผู้ตายบาดเจ็บ และภายหลังถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลนั้น จะว่าจำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุได้อย่างไร จะให้วิ่งหนีหรือก็ไม่แน่ว่าจะปลอดภัย จะใช้อาวุธอื่นที่ขนาดทัดเทียมกัน ก็จะหาได้ที่ไหนในเวลาฉุกเฉินเช่นนั้น ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชอบแล้ว
จึงพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1912/2494
อัยการตรัง โจทก์
นายเขียว สังข์ทอง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการตรัง · จำเลย - นายเขียว สังข์ทอง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิติธรรมประกรณ์ · ธรรมบัณฑิต · นนทปัญญา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดตรัง - นายถนัด ลีลากุล · ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา