⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 222/2494

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 222/2494

ลักษณะอาญา ม.7 · ป.อาญา ม.36 · ป.วิ.อาญา ม.192

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การริบทรัพย์สินของบุคคลอื่นที่มิได้รู้เห็นในการกระทำผิด เป็นการขัดต่อรัฐธรรมนูญ

ย่อคำพิพากษา

บทบัญญัติมาตรา 13 ทวิ(1) แห่ง พ.ร.บ.สำรวจ และห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2489 มาตรา 6 เฉพาะที่ให้ริบทรัพย์ของบุคคลอื่นที่มิได้รู้เห็นในการกระทำผิดด้วยนั้น เป็นการขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมาตรา 29 และบทบัญญัติโดยเฉพาะดังกล่าวนี้จึงใช้บังคับมิได้ตามความในมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

กฎหมายลักษณะอาญา ม.7 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.192 ประมวลกฎหมายอาญา ม.36

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.192 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.36 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยได้กระทำผิดตาม พ.ร.บ.สำรวจ และห้ามกักกันข้าว โดยจำเลยตระเตรียมการขนย้ายข้าวสาร ๙๔๔ กระสอบบรรทุกลงเรือยนต์เดินทะเลโตเจริญนาวา เพื่อไปทางทะเล อันเป็นการตระเตรียมเพื่อจะนำข้าวสารออกนอกราชอาณาจักรไปต่างประเทศ โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ในระหว่างพิจารณานายสวง โตเจริญ ร้องขอให้ศาลคืนเรือของกลาง โดยอ้างว่าตนไม่รู้เห็นเกี่ยวข้องในการกระทำผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ. สำรวจและห้ามกักกันข้าว กับให้ริบเรือของกลาง ฯลฯ จำเลยและนายสวง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้คืนเรือของกลางแก่เจ้าของเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่า เจ้าของเรือมิได้รู้เห็นในการกระทำผิดนี้ด้วย ศาลฎีกาประชุมใหญ่แล้ว มีความเห็นว่า บทบัญญัติแห่ง พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.๒๔๘๙ มาตรา ๑๓ ทวิ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๘๙ มาตรา ๖ เฉพาะที่ให้ริบทรัพย์ของบุคคลอื่นที่มิได้รู้เห็นในการกระทำผิดด้วยนั้น ขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมาตรา ๒๙ จึงส่งความเห็นนั้นไปเพื่อให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยตามมาตรา ๑๗๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย คณะตุลาการรัฐธรรมนูญได้ให้คำวินิจฉัยมาตามคำวินิจฉัย ต.๓/๒๔๙๔ ลงวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๔๙๔ ว่าบทบัญญัติในมาตรา ๑๓ ทวิ (๑) แห่ง พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.๒๔๘๙ แก้เพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว(ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๔๘๙ มาตรา ๖ เฉพาะที่ให้ริบทรัพย์บุคคลที่มิได้รู้เห็นในการกระทำผิดด้วยนั้น เป็นการขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมาตรา ๒๙ และบทบัญญัติโดยเฉพาะดังกล่าวนี้ จึงใช้บังคับมิได้ ตามความในมาตรา ๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ในข้อที่ไม่ริบเรือนของกลางรายนี้ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 222/2494 อัยการ กรมอัยการ โจทก์ นายลี่กุ่ย แซ่ลิ้ม จำเลย นายสวง โตเจริญ ผู้ร้อง

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยการ กรมอัยการ · จำเลย - นายลี่กุ่ย แซ่ลิ้ม · ผู้ร้อง - นายสวง โตเจริญ
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)นาถปรีชา · ประมูล สุวรรณศร · มนูกิจวิมลอรรถ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์++ · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 20504/2556ฎีกา 7083/2538ฎีกา 9114/2552ฎีกา 681/2491ฎีกา 651/2507ฎีกา 892/2497ฎีกา 712/2559ฎีกา 599/2532ฎีกา 6293/2541ฎีกา 1992/2530ฎีกา 20/2491ฎีกา 1795/2493ฎีกา 1411/2499ฎีกา 4225/2559ฎีกา 6911/2544ฎีกา 620/2490ฎีกา 119/2517ฎีกา 1368/2509ฎีกา 3814/2549ฎีกา 222/2468ฎีกา 1979/2521ฎีกา 901/2480ฎีกา 4519/2544ฎีกา 2292/2540
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา