คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 490/2494
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้เช่าที่ดินซึ่งปลูกสร้างอาคารให้ผู้อื่นเช่าต่อ เมื่อเจ้าของที่ดินบอกเลิกสัญญาเช่าที่ดินและผู้เช่าอาคารยอมรับว่าเป็นการบอกเลิกสัญญาเช่าที่ดินจริง ย่อมไม่มีสิทธิอ้าง พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ เพื่อต่อสู้กับเจ้าของอาคารได้
ย่อคำพิพากษา
เช่าที่ดินเขามาแล้วปลูกห้องแถวให้คนเช่าอยู่อาศัยเมื่อเจ้าของที่ดินบอกเลิกการเช่าที่ดินและให้รื้อห้องแถวไปดังนี้ เจ้าของห้องแถวจึงฟ้องขับไล่ผู้เช่าห้องแถว เนื่องจากบอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว ผู้เช่าไม่ยอมออกไป ถ้าผู้เช่ามิได้ให้การโต้แย้งการบอกเลิกสัญญาเช่าที่ดินของเจ้าของที่ดินที่บอกเลิกกับเจ้าของห้องแถวไวแล้ว แต่กลับแถลงรับว่าเป็นความจริง ผู้เช่าย่อมไม่มีสิทธิที่จะยก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ มาใช้บังคับแก่เจ้าของห้องแถวได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าห้องของจำเลยอยู่ นำค่าเช่าไปชำระจำเลยไม่ยอมรับ จึงขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับค่าเช่า หรือให้ตั้งสถานที่วางทรัพย์
จำเลยต่อสู้ว่า ได้เลิกสัญญาเช่ากับโจทก์แล้ว เนื่องจากกรมรถไฟผู้เป็นเจ้าของที่ดิน ที่ฝ่ายจำเลยเช่าปลูกห้องแถวได้บอกเลิกการเช่ากับฝ่ายจำเลย ให้ฝ่ายจำเลยรื้อห้องแถวไป และจำเลยได้ฟ้องแย้งขอให้ขับไล่โจทก์ออกจากห้องเช่า โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ห้องพิพาทอยู่ในเขตต์เทศบาล ย่อมได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ
วันชี้สองสถาน คู่ความรับกันว่า
(๑) โจทก์เช่าเคหะจากจำเลยจริง โดยไม่มีหนังสือสัญญาเช่า
(๒) จำเลยได้บอกเลิกการเช่าต่อโจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่ยอมให้บอกเลิก
(๓) ที่ดินที่ปลูกห้องแถวเป็นที่ดินของกรมรถไฟ
(๔) กรมรถไฟได้มีหนังสือให้รื้อถอนห้องแถวตามเอกสารที่จำเลยอ้างจริง
(๕) จำเลยไม่รับและไม่ยอมรับค่าเช่าเคหะจริง เพราะเหตุตามคำให้การจำเลย
คู่ความรับกันดังกล่าวแล้วแถลงไม่สืบพยาน ให้ศาลวินิจฉัยตามสำนวน
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์กับบริวารออกจากห้องพิพาท
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกาต่อมา
ศาลฎีกาปรึกษาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เรื่องนี้ โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยรรับชำระค่าเช่า จำเลยให้การและฟ้องแย้งขอให้ขับไล่โจทก์ อ้างว่าที่ดินที่ปลูกสร้างอาคาร เป็นของกรมรถไฟซึ่งพระรัฐกิจวิจารณ์เช่ามา บัดนี้กรมรถไฟได้เลิกสัญญาเช่าแล้วให้จำเลยรื้ออาคารไป โจทก์ก็แถลงรับว่าเป็นจริงมิได้โต้แย้งแต่ประการใด เป็นแต่ว่าอ้างโจทก์ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ ก็เมื่อจำเลยไม่ใช่เจ้าของที่และเจ้าของที่ดินที่ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว โจทก์ผู้เช่าจากจำเลยย่อมไม่มีสิทธิที่จะยก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ มาใช้บังคับแก่จำเลยได้ ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
เหตุนี้ จึงพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 490/2494
นายซี่ลิ่ม แซ่เลี่ยน โจทก์
นายตงเส็ง แซ่โค้ว จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายซี่ลิ่ม แซ่เลี่ยน · จำเลย - นายตงเส็ง แซ่โค้ว |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธรรมบัณฑิต · นนทปัญญา · นิติธรรมประกรณ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดยะลา - นายไฉน บุญยก · ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา