คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2496

การชำระเงินไถ่ถอนการขายฝากนั้น ไม่มีกฎหมายบังคับว่า ต้องทำตาม่แบบ หรือต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือแต่ อย่างใดฉะนั้นการชำระเงินไถ่ถอนการขายฝากดดยไม่มีเอกสารใบรับเงินต่อกัน จึงเป็นเรื่องที่จะนำพยานบุคคล เข้าสืบได้ ไม่ขัดกับ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 94.

โจทก์ฟ้องว่า นางตัวเอียด ขายฝากที่บ้าน ๑ แปลงไว้กับโจทก์ แล้วไม่ไถ่ถอนคืนภายในกำหนด ที่จึงตกเป็นกรรมสิทธิแก่ โจทก์ แล้วนางตัวเอียดถึงแก่กรรมจำเลยที่ ๑ ผู้เป็นทายาทกับจำเลยที่ ๓ เอาที่พิพาทไปขายแก่จำเลยที่ ๒ เสีย จึงขอให้ จำเลยที่ ๑ โอนที่พิพาทแก่โจทก์ และทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างจำเลยเสีย. จำเลยที่ ๑ - ๓ ต่อสู้ บิดาโจทก์เป็นผู้รับขายฝากที่พิพาทไว้ แต่ใส่ชื่อโจทก์แทน จำเลยได้ไถ่ถอนกับบิดาโจทก์แล้ว แต่ยัง ไม่ทันแก้ทะเบียน บิดาโจทก์ถึงแก่กรรมเสียก่อน และฟ้องแย้งขอให้โจทก์แก้ทะเบียนการไถ่ถอน จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่าซื้อไว้โดยสุจริต ศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้วพิพากษาว่าที่รายพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยไม่ให้เกี่ยวข้อง จำเลยอุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่า การชำระเงินไถ่ถอนการขายฝากที่ดินนั้น ไม่มีกฎหมายบังคับว่า ต้องทำตามแบบหรือต้องมีหลักฐานเป็น หนังสือแต่อย่างใด ตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๙๖/๒๔๘๒ ฉะนั้นการชำระเงินไถ่ถอนการขายฝากโดยไม่มีเอกสารใบรับเงิน ต่อกันในคดีนี้ จึงเป็นเรื่องที่คู่ความนำพยานบุคคลเข้าสืบได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๙๔. ถ้าข้อเท็จจริงฟังได้สมข้อต่อสู้ของจำเลย การไถ่ถอนการขายฝากก็ย่อมผูกพันโจทก์ด้วย เพราะจำเลยมีข้อต่อสู้ในคำให้ การแล้วว่า โจทก์มีชื่อเป็นผู้รับซื้อฝากแทนพระภิกษุรอดบิดา ผู้ออกเงินนรับซื้อฝากเท่านั้น จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานของคู่ความต่อไป แล้วพิพากษาใหม่. ฯลฯ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2496 นายตัด นาควานิช โจทก์ นางหม้อน้ำ ฉิวพันธ์ ผู้รับมรดกนางตัวเอียด ศรีพุธ ที 1, นายแสวง หงส์ประ ภัศร ที่ 2, นายกิมลี่ ฉิวพันธ์ที่ 3 จำเลย