คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2498

เมื่อ่จำเลยฉวยโอกาศในขณะที่ผู้เสียหายกำลังเล่นการพนันโดยใช้ไม้ตะบองขู่เข็ญว่าจะทำร้ายและค้นเอาเงินจากผู้เสียหายไป แล้วหาได้จับกุมฐานเล่นการพนันไม่ ดังนี้ จำเลยมีผิดฐานสมคบกันปล้นทรัพย์

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกับพลำรวจสนทิและนายแช่มปล้นเอาเงินของนายปั๋นนายบุญมีนายด้วงไป ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๐๑ ฯลฯ และให้ใช้เงิน จำเลยทั้งสองปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาไปเพื่อจับผู้เล่นการพนัน ไม่พอจะเชื่อว่ามีเจตนาลักหรือชิงทรัพย์การที่เอาทรัพย์ของผู้เสียหายไปเป็นผลเกิดขึ้นภายหลัง ไม่พอจะวินิจฉัยว่าเป็นการปล้นทรัพย์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบกับพล่ตำรวจสนิทและนายแช่มใช้ไม้ตะบองขู่จะทำร้ายและค้นเอาเงินจากกระเป๋าของผู้เสียหายไปโดยแสดงให้เห็นว่ามุ่งจะเอาแต่เงินผู้เสียหาย หาใช่จะจับกุมผู้เล่นการพนันอย่างเป็นเจ้าพนักงานไม่เป็นการกระทำอย่างโจร หาใ่ช่เป็นผลเกิดขึ้นในตอนหลังอย่างศาลชั้นต้นวินิจฉัยไม่ พิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปีตามมาตรา ๓๐๑ ฯลฯ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกับพวกใช้ไม้ตะบองข่มขู่จะทำร้ายและค้นเอาเงินจากผู้เสียหาย เมื่อค้นได้แล้วกลับบอกให้ผู้เสียหายหนีไป แล้วจำเลยสั่งไม่ให้พูดไป ถ้าพูดไปจะเอาตายเลย เป็นการจงใจมาขู่เข็ญบังคับเอาเงินจากผู้เสียหายโดยฉวยโอกาศในขณะที่ผู้เสียหายกำลังเล่นการพนันเมื่อค้นได้เงินแล้วก็หาได้จับกุมฐานเล่นการพนันไม่ ดังนี้เป็นการสมคบกันมากระทำการโจรกรรม ให้ยกฎีกา พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2498 อัยการจังหวัดขอนแก่น โจทก์ นายสงบที่ 1 นายแดงที่ 2 จำเลย