คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1460/2500

คดีแพ่งที่มีทุนทรัพย์ไม่เกินกว่า 5,000 บาทนั้น จะฏีกาในข้อเท็จจริงได้หรือไม่ ต้องแล้วแต่ว่าศาลสั่งรับฏีกาเมื่ดใดไม่ใช่ถือเอาวันที่โจทก์ฟ้องคดีในศาลชั้นต้น เมื่อจำเลยยื่นฎีกาเมื่อใช้ ป.วิ.แพ่ง มาตรา 248 ตามที่แก้ไขพ.ศ. 2499 แล้วก็ต้องถือทุนทรัพย์ตามประมวลฉบับใหม่ (เทียบคำสั่งคำร้องศาลฏีกาที่ 466/2499).

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามกันมาให้ยกฟ้องโจทก์ในคดีพิพาทเรื่องที่ดินทุนทรัพย์ ๓,๐๐๐ บาท โจทก์ฏีกา ในศาลชั้นต้นโจทก์ฟ้องคดีเมื่อก่อนใช้พ.ร.บ. แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฏหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พ.ศ. ๒๔๙๙ แต่ในชั้นฎีกาเมื่อใช้พ.ร.บ.ฉบับนั้นแล้ว ศาลฏีกาเห็นว่า จะต้องเป็นคดีมีทุนทรัพย์พิพาทเกินกว่า ๕,๐๐๐ บาทจึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.วิ.แพ่ง มาตรา ๒๔๘ ที่แก้ไขใหม่ ในการสั่งรับฏีกาข้อเท็จจริงของโจทก์ศาลชั้นต้นอ้างว่ารับฏีกาเพราะโจทก์ฟ้องไว้ก่อนใช้ พ.ร.บ. ดังกล่าวนั้น เป็นการคลาดเคลื่อน ฏีกาข้อเท็จจริงของโจทก์จึงต้องห้าม ศาลฏีกาไม่รับวินิจฉัยให้ จึงให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1460/2500 นายถึก, นายตุ๋ย โจทก์ นางเทศ, นางห่วง , หนางหลาบ จำเลย