คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2503

ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 เพียงแต่จำเลยจับผู้อื่นเพื่อจะแกล้งให้ต้องรับโทษทางอาญา ไม่จำเป็นต้องเอาตัวผู้นั้นมาฟ้องศาล จำเลยก็มีความผิดแล้ว

คดีนี้มีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะปัญหาว่าการกระทำของจำเลยจะมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐ ซึ่งได้ความว่าจำเลยเป็นกำนันตำบลบางปู ได้แกล้งจับนายยอม หาว่าเสพสุราประพฤติวุ่นวายครองสติไม่ได้ในสาธารณสถาน โดยนายยอมมิได้กระทำผิด ซึ่งศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๓๐๙, ๓๑๐, ๓๙๑, ๓๙๗ รวมกะทงลงโทษจำคุก ๒ เดือน ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ เดือน และให้ยกข้อหา มาตรา ๒๐๐ บาท แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยมีผิดตาม มาตรา ๒๐๐ ด้วย ให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๐๐ ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๖ เดือน จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่ควรมีผิดตาม มาตรา ๒๐๐ เพราะผู้เสียหายมิได้ถูกฟ้องหรือต้องโทษประการใด ศาลฎีกาว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้รับเพื่อจะแกล้งให้นายยอมต้องรับโทษทางอาญา จำเลยรับสารภาพ กรณีจึงเป็นผิดประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๐๐ ไม่จำต้องเอาตัวนายยอมมาฟ้องเสียก่อน พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2503 อัยการจังหวัดสมุทรปราการ โจทก์ นายผล เพชรจรูญ จำเลย