คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 955/2504

ในการบังคับคดีที่ศาลพิพากษาให้ทำลายโฉนดเฉพาะส่วนที่ออกทับที่ของวัดตามแผนที่วิวาทนั้น เมื่อเขตด้านหนึ่งในแผนที่ไม่แสดงระยะที่แน่นอนไว้คู่ความจึงตกลงกันชี้เขตของด้านนั้นให้รังวัดไปตามที่ตกลงชี้เขตกัน ย่อมเป็นความตกลงเพื่อให้การบังคับคดีเป็นไปตามคำพิพากษานั่นเองไม่ใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดอันจะขัดต่อ พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 41 แต่อย่างใด

โจทก์ฟ้องว่าได้ซื้อที่ดินโฉนดจากนายทวี ซึ่งเป็นที่ที่ได้กันที่ดินของวัดโบสถ์ออกตามคำพิพากษาในคดีที่วัดโบสถ์ฟ้องนายทวีแล้ว จำเลยเช่าที่ดินจากวัดโบสถ์ปลูกห้องแถว แต่เป็นที่ดินส่วนที่เหลือเป็นของโจทก์ดังกล่าว แล้วจำเลยไม่ยอมทำสัญญาเช่ากับโจทก์ จึงฟ้องขับไล่และให้รื้อห้องแถวออกไป จำเลยต่อสู้ว่าเช่าจากวัด แม้จะตกเป็นของโจทก์ๆ ก็ไม่มีสิทธิเลิกการเช่าจนกว่าจะครบปี แผนที่หลังโฉนดไม่ตรงกับคำพิพากษาจึงเป็นโมฆะ และที่พิพาทเป็นของวัด ทางพิจารณาได้ความเดิมวัดโบสถ์ฟ้องนายทวี ศาลฎีกาพิพากษาให้ทำลายโฉนดของนายทวี เฉพาะในเขตเส้นสีแดงที่ออกทับที่ของวัดโบสถ์ ศาลชั้นต้นจึงสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินรังวัดเขตของวัดออกจากโฉนด ส่วนที่เหลือคงเป็นของนายทวี ในการรังวัดทางด้านตะวันออกขัดข้องเพราะไม่แสดงระยะแน่นอนไว้ คู่ความจึงตกลงกันชี้เขตด้านนี้ให้ช่างรังวัดไปตามนั้นและปรากฎว่าห้องแถวของจำเลยปลูกอยู่ในที่ดินที่โจทก์ซื้อ ดังนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อห้องแล้วออกไปจากที่พิพาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อตกลงของวัดโบสถ์และนายทวีในการรังวัดเปลี่ยนเขตกันใหม่นั้น ไม่ชอบด้วย พ.ร.บ. คณะสงฆ์ พงศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๑ แต่ยังไม่ได้ความว่าห้องแถวของจำเลยปลูกอยู่ในเขตที่วัดตามคำพิพากษาหรือไม่ จึงให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาพิพากษาใหม่ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่คู่ความตกลงกันชี้เขตตามแผนที่ก็เฉพาะในด้านที่ไม่บอกระยะแน่อนไว้ ข้อตกลงเช่นนี้เป็นความตกลงให้การบังคับคดีเป็นไปตามคำพิพากษานั่นเอง มิใช่เปลี่ยนแปลงโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดให้ผิดจากคำพิพากษาดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย เพราะเมื่อแผนที่วิวาทเดิมมีด้านที่ไม่บอกระยะแน่นอน ก็ย่อมไม่แน่นอนเช่นเดียวกันว่าที่ของวัดทางด้านนั้นมีอยู่เพียงใด ห้องแถวของจำเลยอยู่ในที่ส่วนของโจทก์นอกเขตวัด เมื่อจำเลยไม่ได้เป็นผู้เช่าที่ดินโจทก์ และโจทก์ก็ไม่ได้รับโอนจากวัด โจทก์ยอมขับไล่ได้ พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 955/2504 นางทุเรียน ธรรมรักชิโต โจทก์ นางห้องเองหรือฮองเอ็ง แซ่ตั้ง จำเลย